Σιντάρτα. Ερμαν Εσσε.

Ο κόσμος είναι τέλειος ακριβώς όπως είναι..

Καθώς πίσω από τις φαινομενικές αντιφάσεις και ελλείψεις του 

δεν κρύβεται παρά η τέλεια πολλαπλή ενότητα 

όπου όλα τα αντίθετα αναπαύονται και γαληνεύουν.. 

Οι Τέλειοι όπως ο Σιντάρτα ήδη το γνωρίσουν.. 

Γραφει ο Ερμαν Εσσε.

............................................................ 

 

Ο κόσμος φίλε Γκοβίντα, δεν είναι ατελής.

 Τον βλέπουμε σαν σε αργή πορεία προς την τελείωση. 

Όχι, είναι πλήρης κάθε στιγμή.

Όλα πρέπει να'ναι όπως είναι, δε ζητάνε παρά τη συναίνεση μου, 

δε ζητάνε παρά να αποδεχθώ με αγάπη 

και να συμμετάσχω σ'αυτά. 

Έπρεπε να γίνω δούλος των πραγμάτων ,

χρειαζόμουνα τη ματαιοδοξία και τη φρικτότερη απόγνωση 

μέχρι να μπορέσω ν'απαλλαγώ απ'την άρνηση 

και να μάθω ν'αγαπώ τον κόσμο, 

να μην το συγκρίνω με κάποιο επιθυμητό, φανταστικό κόσμο

που να τον διέπει μια μορφή πληρότητας δικής μου επινόησης, 

αλλά να τον δεχθώ όπως είναι, 

να τον αγαπώ 

και ν'ανήκω σ'αυτόν με χαρά. 

 Σκύψε κοντά μου. Ψυθύρισε σιγανά στ'αυτί του Γκοβίντα.

Σκύψε προς τα εμένα! Ετσι,ακόμη πιο κοντα! 

Φίλησέ με στο μέτωπο, Γκοβίντα! 

Ενώ ο Γκοβίντα έκπληκτος, 

κινούμενος όμως, απ'τη μεγάλη του αγάπη 

και κάποια προαίσθηση, υπάκουε στα λόγια του, 

σκύβοντας προς εκείνον και ακουμπώντας το μέτωπο με τα χείλη του, 

του συνέβη κάτι θαυμάσιο.

 Επαψε να βλέπει το πρόσωπο του φίλου του, του Σιντάρτα 

και στη θέση του άρχισαν να εμφανίζονται άλλα πρόσωπα, 

μια ατελείωτη σειρά από πρόσωπα, 

ένας ορμητικός χείμαρρος, εκατοντάδες χιλιάδες, 

που ερχόταν και χανόταν μολαταύτα, 

ήταν σα να ήταν ταυτόχρονα παρόντα, 

και συνεχώς άλλαζαν μορφή και μεταλλάσονταν

κι όμως όλα ήταν Σιντάρτα. 

Κάθε μορφή άλλαζε συνεχώς πρόσωπο 

χωρίς να παρεμβάλλεται ο χρόνος στις μεταλλάξεις αυτές. 

Τέλος όλες αυτές οι μορφές και τα πρόσωπα γαλήνευαν κυλούσαν ήρεμα,

 αλληλοδημιουργούνταν, έρρεαν το ένα μέσα στο άλλο.

 Πάνω απ'όλα ήταν μόνιμα ένα πέπλο λεπτό,

 ανυπόστατο κι όμως υπαρκτό σα λεπτό γυαλί ή πάγος, 

σα διαφανής φλοιός ή μορφή ή μάσκα από νερό 

κι η μάσκα αυτή χαμογελούσε. 

 Η μάσκα αυτή δεν ήταν παρά το γελαστό πρόσωπο του Σιντάρτα, 

που ο Γκοβίντα άγγιζε με τα χείλη του εκείνη τη στιγμή.

 Κι έτσι είδε ο Γκοβίντα πως αυτό το χαμόγελο της μάσκας, 

 αυτό το χαμόγελο της ενότητας πάνω απ'το ρεύμα των μορφων, 

ήταν ακριβώς το ίδιο το ήρεμο, λεπτό, αδιαπέραστο, 

ίσως αγαθό, ίσως ειρωνικό, σοφό,

πολύμορφο χαμόγελο του Γκοτάμα, του Βούδα, 

όπως το είχε αντικρύσει εκατοντάδες φορές με δέος. 

Ετσι το ήξερε ο Γκοβίντα, χαμογελούσαν οι Τέλειοι.

 Ο Γκοβίντα υποκλίθηκε βαθιά 

και απ'τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα στο γερασμένο του πρόσωπο, 

χωρίς να το καταλάβει. 

Η καρδιά του ξεχείλισε απ΄τη βαθύτερη αγάπη, 

από ταπεινό θαυμασμό. 

Υποκλίθηκε βαθιά, μέχρι το χώμα,

μπρός στον καθισμένο ατάραχα, που το χαμόγελό του, 

του θύμιζε, όλα, όσα είχε αγαπήσει ποτέ στη ζωή του, 

ότι υπήρξε γι' αυτόν πολύτιμο και άγιο. 

Σιντάρτα. Ερμαν Εσσε.Εκδόσεις Νεφέλη.

Το χαμόγελο που θεραπεύει. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ενα αληθινό χαμόγελο 

ζεσταίνει και θεραπεύει την ψυχή, 

ενώ ένα χαμόγελο ειρωνίας ή περιφρόνισης 

την παγώνει και την πληγώνει.. 

Γράφει ο Αγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς..

.............................................................

 Επάνω από το ανθρώπινο γέλιο της ευτυχίας 

και τον θρήνο της δυστυχίας 

φέρεται ένα μυστικό χαμόγελο, 

που ζεσταίνει, ενώ δεν καίει. 

Τούτο το χαμόγελο είναι τέλειως ανόμοιο 

με το χαμόγελο των κυνικών 

και με το χαμόγελο εκείνων που περιφρονούν, 

το οποίο παγώνει. 

Το χαμόγελο της μάνας 

επάνω από το χαρούμενο ή άρρωστο παιδί της 

και το χαμόγελο του αγίου 

πάνω από τον ισχυρό και τον αδύναμο, 

μοιάζει με τούτο το μυστικό ,υπέροχο χαμόγελο. 

Τι σημαίνει τούτο το χαμόγελο 

εάν όχι συμμετοχή στη χαρά των χαρούμενων 

και τη θλίψη των θλιμμένων;  

Τί άλλο λέει τούτο το χαμόγελο 

παρά το ότι η υπερβολική χαρά στη γη

σύντομα μετριάζεται με τη στενοχώρια 

και ότι η υπερβολική στενοχώρια 

γρήγορα μετριάζεται με τη χαρά; 

Είναι αξιοκατάκριτο δύο ζώα στη γή 

(όπως η μαιμού και η ύαινα) 

να εκφράζουν ξεκάθαρα τα πιο ουσιώδη του ανθρώπου.

Φρόντισε, ώστε όσο περισσότερο γίνεται 

να φυλάγεσαι από την τρελή γκριμάτσα της μαιμούς 

και από την τρελή υποχόνδρια ύαινα. 

Θυμήσου πάντα το μυστικό και απαλό χαμόγελο, 

παρόμοιο με το χαμόγελο της μάνας και του αγίου. 

Το χαμόγελο που εκφράζει 

τη φυσικότητα, 

την υγεία, 

τη σοφία,

το έλεος 

και την αιωνιότητα.

Την αιωνιότητα, 

αφού το γέλιο και το κλάμα είναι εφήμερα, 

ενώ το χαμόγελο είναι αιώνιο. 

...............................................................

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. 

Στοχασμοί περί καλού και κακού. Εκδόσεις Εν Πλώ.

Η μέθοδος του Χαμόγελου. Aivanhov

Oταν δεν είστε σε καλή κατάσταση,

γιατί παρασυρθήκατε,

γιατί μάθατε άσχημα νέα

ή γιατί σας πρόσβαλαν,

υπάρχει μία σπουδαία μέθοδος.

Είναι η μέθοδος του χαμόγελου.

Ακόμη και άν είστε μόνος,

προσπαθήστε να χαμογελάσετε

για να αποδείξετε ότι είστε πάνω από τις δυσκολίες.

Να σκέφτεστε ότι είστε άτρωτος,

ότι είστε αθάνατος,

και δώστε έτσι ένα χαμόγελο περνώντας μπροστά από τον καθρέφτη.

Αυτό το χαμόγελο θα είναι ίσως λίγο σπασμωδικό,

δεν πειράζει όμως,

είναι ήδη η αρχή μιας καλυτέρευσης.

Γιατί πίσω από τη μέθοδο του χαμόγελου υπάρχει η μεθοδος της Αγάπης.

Μόλις εφαρμόσετε αυτή τη μέθοδο,

αμέσως αισθάνεστε καλύτερα

και έτσι βρίσκετε πιο εύκολα λύσεις στα προβληματά σας.

Aivanhov.

Για μία καινούργια ζωή .Χρυσοί κανόνες.

εκδοσεις PROSVETA