Είσαι Σπουδαίος Ανθρωπάκο.. Βίλχελμ Ράιχ

Ναί, Ανθρωπάκο, έχεις βάθος μέσα σου 

μόνο που δεν το ξέρεις. 

Φοβάσαι θανάσιμα το βάθος της ψυχής σου, 

γι’αυτό δεν το αισθάνεσαι και δεν το βλέπεις. 

Γι’αυτό σε πιάνει ίλιγγος 

όταν κοιτάζεις κάτω 

και τρικλίζεις σαν νάσαι στο χείλος της αβύσσου. 

Φοβάσαι πως θα πέσεις 

και θα χάσεις την ατομικότητά σου 

αν αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο. 

Με την καλύτερη διάθεση να γνωρίσεις τον εαυτό σου 

φθάνεις πάντα στα ίδια συμπεράσματα: 

Μικρός, 

απάνθρωπος, 

ζηλιάρης, 

λαίμαργος, 

ύπουλος. 

Αν δεν ήσουν βαθύς στα τρίσβαθά σου, 

Ανθρωπάκο, 

δε θα έγραφα αυτά τα λόγια σε σένα. 

Το βάθος τούτο μέσα σου αποτελεί το μεγάλο μέλλον σου. 

Το μόνο που θέλω είναι 

να ξεσκεπάσω τον Ανθρωπάκο μέσα σου 

που σου καταστρέφει τη ζωή για χιλιάδες χρόνια. 

Είσαι σπουδαίος Aνθρωπάκο, 

όταν δεν είσαι μικρός και μικροπρεπής.

Είσαι μεγάλος όταν κάνεις τη δουλεία σου με αγάπη,

όταν ευτυχείς ασχολούμενος 

με τη χαρακτική, 

το κτίσιμο, 

τη ζωγραφική, 

τη διακόσμηση, 

τη σπορά, 

όταν αντλείς ευχαρίστηση από τον γαλάζιο ουρανό, 

απ’το ελάφι, 

απ’τη δροσιά, 

απ’τη μουσική και το χορό, 

απ’το μεγάλωμα των παιδιών σου,

κι απ’το όμορφο σώμα της γυναίκας ή του άντρα σου.

Μόνο ένα πράγμα έχει σημασία: 

Να περάσεις τη ζωή σου με υγεία και ευτυχία. 

Ακολούθησε τη φωνή της καρδιάς σου 

ακόμη και αν σε οδηγεί 

έξω από το μονοπάτι των άτολμων ψυχών. 

Να μη γίνεσαι σκληρός και να μην πικραίνεσαι , 

όταν η ζωή καμία φορά σε βασανίζει. 

‘Εκατομμύρια άνθρωποι εσείς, 

σας αγκαλιάζω, 

μ’ένα φιλί για όλο τον κόσμο’. 

Νιώθω τη φλογερή επιθυμία 

να μάθει κάποτε αυτή η ζωή 

να διεκδικεί τα δικαιώματά της 

και ν’αλλάξει τη νοοτροπία των σκληρών και δειλών ψυχών 

που κάνουν τα κανόνια να βροντούν. 

Το κάνουν αυτό μόνο και μόνο 

επειδή η ζωή τους ξέφυγε μέσα απ’τα χέρια. 

Και αγκαλιάζω το γιόμου που με ρωτάει: 

Πατέρα ο ήλιος έφυγε.

Πού πήγε; 

Θα ξαναγυρίσει γρήγορα; 

Και του απαντώ:

“Ναί γιέ μου θα ξαναγυρίσει γρήγορα 

για να μας ζεστάνει”.

Άκου ανθρωπάκο! Βίλχελμ Ράιχ. 

Εκδόσεις Αποσπερίτης.

Διάλογος πάντα υπό προυποθέσεις.. Σοπενχάουερ

Η αντιπαράθεση είναι χρήσιμη 

και για τα δύο αντιμαχόμενα μέρη 

γιατί οξύνει το πνεύμα 

και δίνει τη δυνατότητα 

να διορθώσει κανείς λανθασμένες απόψεις 

και να γνωρίσει καινούργιες.

 Οι δύο αντίπαλοι θα πρέπει ωστόσο 

να είναι ισάξιοι σε παιδεία και σε πνευματική δύναμη. 

Αν ένας από τους δύο υστερεί σε παιδεία 

δεν θα μπορεί να αντιλαμβάνεται τον άλλο 

αφού δεν θα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο.

Εάν υστερεί σε πνευματική δύναμη, 

θα ντροπιαστεί 

και θα οδηγηθεί σε ανέντιμα τεχνάσματα 

και αγενή συμπεριφορά.

Μην ξεκινάτε ποτέ μία αντιπαράθεση 

με τον πρώτο τυχόντα, 

παρά μόνον με όσους πιστεύετε 

ότι έχουν πνευματική ικανότητα και αυτοσεβασμό 

ώστε να αποφύγουν τις ακρότητες. 

Εν ολίγοις, 

με όσους επικαλούνται και ασκούν τη λογική τους 

και όχι την εξουσία, 

με όσους αγαπούν την αλήθεια 

και δέχονται να την ακούσουν 

ακόμη και απ’το στόμα του αντιπάλου τους, 

με όσους είναι αρκετά δίκαιοι 

για να αποδεχτούν την ήττα τους 

στην περίπτωση που ο άλλος 

έχει το δίκιο με το μέρος του.

Αυτό, βέβαια,σημαίνει ότι μάλλον δεν θα βρείτε 

ούτε έναν στους εκατό 

άξιο για αντίπαλο σε μια αντιπαράθεση! 

Οι υπόλοιποι ας λένε ότι θέλουν, 

αφού όλοι έχουν δικαίωμα στη βλακεία.

Η ειρήνη αξίζει περισσότερο απ’την αλήθεια, 

είχε πεί ο Βολταίρος.

Υπάρχει, επίσης μία αραβική παροιμία 

που λέει πως 

ο καρπός της ειρήνης 

κρέμεται από το δέντρο της σιωπής!

Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο. Σοπενχάουερ.

Εκδόσεις Αργοναύτης.

Οχι προσκόλληση στη σκόνη. Φιλοσοφία Ζεν

Ο Ζενγκετσού, 

ένας Κινέζος δάσκαλος της δυναστείας Τάνγκ 

έγραψε τις παρακάτω συμβουλές για τους μαθητές του: 

Να ζεις μέσα στον κόσμο 

αλλά να μην δημιουργείς προσκολλήσεις 

στη σκόνη του κόσμου,

είναι ο δρόμος ενός αληθινού σπουδαστής του Ζεν.

 Όταν βλέπεις την καλή πράξη του άλλου, 

να ενθαρρύνεις τον εαυτό σου 

να ακολουθεί το παράδειγμά του.

Ακούγοντας τη λαθεμένη πράξη ενός άλλου, 

να συμβουλεύεις τον εαυτό σου να την αποφεύγει. 

Ακόμη και όταν είσαι μόνος σ’ένα σκοτεινό δωμάτιο, 

να είσαι σα να είχες μπροστά σου έναν ευγενή καλεσμένο. 

Να εκφράζεις τα αισθήματά σου, 

αλλά να μη γίνεσαι πιο εκφραστικός 

από την αληθινή σου φύση.

Η φτώχεια να είναι ο θησαυρός σου. 

Ποτέ να μην την ανταλλάξεις για μία εύκολη ζωή. 

Ένας άνθρωπος μπορεί να φαίνεται ανόητος 

κι ωστόσο να μην είναι.

Ίσως φυλάει τη σοφία του προσεκτικά.

Οι αρετές είναι ο καρπός της αυτοπειθαρχίας 

και δεν πέφτουν από τον ουρανό μόνες τους 

σαν τη βροχή ή το χιόνι. 

Η ταπεινοφροσύνη είναι το θεμέλιο όλων των αρετών.

Μία ευγενική καρδιά ποτέ δεν προβάλει τον εαυτό της.

Τα λόγια της είναι σαν σπάνια κοσμήματα, 

που δεν παρουσιάζονται συχνά στους άλλους 

κι έχουν μεγάλη αξία.

Για έναν ειλικρινή σπουδαστή, 

κάθε μέρα είναι μία μέρα τυχερή.

Ο χρόνος περνάει αλλά ο μαθητής δεν μένει πίσω.

Ούτε η δόξα, ούτε η δυσφήμιση 

μπορούν να τον συγκινήσουν.

Να λογοκρίνεις τον εαυτό σου, 

ποτέ κανέναν άλλο.

Μη συζητάς το καλό και το κακό.

Μερικά πράγματα, μολονότι σωστά, 

θεωρούνται κακά επί γενεές.

Επειδή η αξία του σωστού 

μπορεί να αναγνωριστεί μετά από αιώνες, 

δεν υπάρχει λόγος να αναζητάς άμεση αναγνώριση.

Να ζεις με την αιτία 

και άφησε τ’αποτελέσματα 

στο μεγάλο νόμο του σύμπαντος.

Να περνάς κάθε μέρα με ειρηνικό διαλογισμό. 

Ζέν, Τύπος και Ουσία. Εκδόσεις Μπουκουμάνης.

Αββάς Ποιμένας. Ο Γέροντας της Αγάπης.

Είπεν ο Αββάς Ποιμήν.

Αυτά τα τρία πράγματα είναι χρήσιμα. 

Το να φοβήται κανείς τον Κύριον 

και το να προσεύχεται ακαταπαύστως 

και το να κάμνει καλόν εις τον πλησίον.

Ένας αδελφός ηρώτησε τον Αββάν Ποιμένα, λέγων. 

Εάν ίδω σφάλμα του αδελφού μου, 

καλόν είναι να το σκεπάσω; 

Του λέγει ο Γέρων. 

Οποιαν ώραν σκεπάσωμεν το σφάλμα του αδελφού μας 

και ο Θεός σκεπάζει το ιδικόν μας.

 Ένας αδελφός ηρώτησε τον Αββάν Ποιμέναν, λέγων, 

ότι εάν ιδώ κανέναν αδελφόν, 

δια τον οποίον ήκουσα σφάλμα, 

δεν θέλω να τον βάλω στο κελλίον μου; 

Εάν δε ιδώ κανένα καλόν να χαίρομαι μαζί του; 

Του λέγει ο Γέρων.

Εάν κάμνεις εις τον καλόν αδελφόν ολίγον καλόν, 

κάμε διπλάσιον εις τον άλλον.

Επισκέφθηαν μερικοί γέροντες τον Αββάν Ποιμένα 

και του είπαν. 

Ορίζεις, εάν ίδωμεν τους αδελφούς να νυστάζουν 

εις την ακολουθίαν να τους σκουντήσωμεν 

δια να είναι ξύπνιοι εις την αγρυπνίαν; 

Ο δε τους λέγει΄ 

Εγώ πάντως εάν ιδώ τον αδελφόν μου να νυστάζη, 

θα βάλω την κεφαλήν του εις τα γόνατά μου 

και θα τον αναπαύσω.

 Ένας αδελφός ηρώτησε τον Αββάν Ποιμένα, λέγων. 

Μαζί μου κατοικούν αδελφοί.

Ορίζεις να τους διατάξω; 

Του λέγει ο Γέρων. 

Όχι, αλλά γίνε εις αυτούς παράδειγμα και όχι νομοθέτης. 

 Είπεν ο Αββάς Ποιμήν, 

ότι το να διδάξη κανείς τον πλησίον του 

είναι όμοιον να τον ελέγξει.

Ηρώτησαν μερικοί πατέρες τον Αββάν Ποιμέναν, λέγοντες. 

Εάν ίδωμεν ένα αδελφό να αμαρτάνει, 

ορίζεις να τον ελέγξωμεν; 

Τους λέγει ο Γέρων. 

Εγώ πάντως εάν έχω ανάγκην να περάσω απ’εκεί 

και τον ιδώ να αμαρτάνει, 

περνώ μακριά από αυτόν και δεν τον ελέγχω.

 Είπεν πάλιν

¨Μήν κάμνεις το θέλημά σου.

Αναγκαίον δε είναι να ταπεινώσεις τον εαυτόν σου 

εις τον αδελφόν σου.

  Είπεν μεγαλυτέραν από αυτήν την αγάπην 

δεν ευρίσκει κανείς, 

από το να βάλλη την ψυχήν του υπέρ του πλησίον του.

Διότι εάν ακούση λόγον κακόν,δηλαδή λυπηρόν, 

και ενώ μπορεί να ειπή και αυτός το όμοιον 

να αγωνισθεί και να μην ειπή 

ή αδικηθή πλεονεκτικώς και υπομένη 

και δεν ανταποδώσει εις αυτόν, 

ο τοιούτος βάλλει την ψυχήν του υπέρ του πλησίον.

Είπεν πάλιν 

Η κακία ουδόλως αφανίζειν την κακίαν΄ 

Αλλά εάν κάποιος σου κάμη κακόν, 

κάμε του καλόν, 

δια να αφανίσεις την κακίαν με την ευεργεσίαν 

Το Γεροντικόν.

Ητοι Θαυμασταί διηγήσεις από την ζωήν 

των αγίων ερημιτών των πρώτων χριστιανικών αιώνων

Εκδόσεις Ορθόδοξου Ιδρύματος. Απόστολος Βαρνάβας.

Όλετ, ο κοκκινολαίμης. Γέρων Παίσιος

Στο τελευταίο σας γράμμα μου είχατε στείλει 

μια εικόνα με τον Αδάμ και τα ζώα στον Παράδεισο.

Σκέφτηκα λοιπόν να σας στείλω κι εγώ με τη σειρά μου ζωγραφισμένο ένα πουλί, τον πιο στενό μου φίλο. 

Τον έχω ονομάσει Όλετ, 

που σημαίνει στα αραβικά ‘παιδί’. 

Μένει στο βουναλάκι, 

πεντακόσια μέτρα μακριά από το καλύβι μου.

Κάθε μεσημέρι του πηγαίνω καλούδια και φιλεύματα.

Μόλις του δίνω κάτι να φάει, παίρνει λίγο και φεύγει. 

Εγώ το φωνάζω να έρθη, 

αλλά αυτό φεύγει και σε λίγο έρχεται κρυφά από πίσω 

και κρύβεται κάτω από τη ζακέτα μου. 

Όταν πάω να φύγω, 

με ξεπροβοδίζει σε απόσταση εκατό μέτρων περίπου, 

κι εγώ, για να μην κουρασθεί, του αφήνω κανένα ψίχουλο, 
για να ασχοληθεί, και φεύγω γρήγορα, 

για να με χάση. 

Είναι μέρες που πανυγυρίζω 

με τον Όλετ και την συντροφιά του. 

Μπορεί να πει κανείς: 

‘Γιατί δεν κάνεις το ίδιο και με τα άλλα πουλιά;’. 

Απαντώ:’Όταν φωνάζω τον Όλετ να έρθει, 

φέρνει μαζί του και πουλιά, φίλους του, 

τα οποία τρέχουν αμέσως στο φαί, 

ενώ ο Όλετ έρχεται από υπακοή και αγάπη. 

Ακόμη κι όταν είναι νηστικός, 

κάθεται αρκετή ώρα μαζί μου και ξεχνάει το φαγητό.

Εγώ του το θυμίζω.

Και τώρα που καλωσύνεψε ο καιρός 

και βρίσκει ζουζούνια να φάη, 

όταν το φωνάζω πάλι έρχεται,για την υπακοή, 

ενώ είναι χορτάτο και δεν το αναγκάζει η πείνα. 

Ε πως να μην το χαίρεσαι 

περισσότερο από τα άλλα πουλιά 

αυτό το φιλότιμο πουλάκι;’. 

Μια μέρα άργησα να πάω στο βουναλάκι και ο Όλετ, 

επειδή φυσούσε πολύ, είχε λουφάξει από νωρίς. 

Άφησα το φαγητό του κι έφυγα,χωρίς να τον δω. 

Την άλλη μέρα ξεκίνησα να πάω πολύ νωρίς, 

γιατί ανησύχησα μήπως το έφαγε κανένα γεράκι.

Αυτό, όταν είδε το πρωί το φαγητό 

που είχα αφήσει από βραδίς 

‘το πείραξε ο λογισμός’ 

και κατέβηκε στα μισά και με περίμενε.

Όταν με είδε έκανε σαν τρελό από τη χαρά του. 

Τού έδινα να φάει, 

αλλά αυτό ήθελε περισσότερο συντροφιά 

παρά φαγητό. 

Το θαυμάζω 

για την άσκησή του και για την αγάπη που έχει, 

καθώς και για την ευγνωμοσύνη του.

Εύχεσθε να μιμηθώ τις αρετές του.

Έχετε τους χαιρετισμούς 

τους δικούς του και τους δικούς μου τους πολλούς. 

Γέροντος Παισίου. Λόγοι Ε. Πάθη και Αρετές. 

Ιερόν Ησυχαστήριον ‘Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος’ Σουρωτή Θεσσαλονίκης.