Εσωτερική φλυαρία. Κάρλος Καστανέντα.

Η ακατάσχετη φλυαρία πού ακούμε γύρω μας

είναι αποτέλεσμα της αντίστοιχης φλυαρίας

που εκτυλίσσεται(συνήθως ασυνείδητα)

μέσα στη διάνοια μας

Αυτός ο εσωτερικός θόρυβος

μας εμποδίζει να ακροαστούμε αληθινά 

τον κόσμο που μας περιβάλει
και τον εαυτό μας

Γράφει ο Κάρλος Καστανέντα..

...................................................

Μιλάμε ακατάπαυστα στους εαυτούς μας 

για τον κόσμο μας. 

Στην πραγματικότητα , 

με αυτόν τον εσωτερικό διάλογο 

συντηρούμε τον κόσμο μας. 

Και όποτε ολοκληρώνουμε 

μια συζήτηση με τον εαυτό μας 

για εμάς τους ίδιους και τον κόσμο μας, 

ο κόσμος είναι πάντα όπως θα έπρεπε να είναι. 

Τον ανανεώνουμε, 

τον λαμπρύνουμε με ζωή, 

τον στηρίζουμε με τον εσωτερικό μας διάλογο. 

Και όχι μόνο αυτό, 

αλλά επίσης επιλέγουμε τα μονοπάτια μας 

καθώς μιλάμε στους εαυτούς μας.

Έτσι επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές, 

ξανά και ξανά, 

μέχρι την ημέρα που πεθαίνουμε. 

Η πλάνη των λέξεων έγκειται στο ότι 

πάντα μας κάνουν να νιώθουμε φωτισμένοι, 

αλλά, όταν γυρνάμε να αντικρίσουμε τον κόσμο 

που μας περιβάλλει, 

μας προδίδουν 

και καταλήγουμε να αντιμετωπίσουμε τον περίγυρό μας 

όπως πάντα χωρίς φώτιση.

 Ο Πολεμιστής έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος 

και πάντα αγωνίζεται να σταματήσει 

αυτόν τον εσωτερικό διάλογο. 

Ο Πολεμιστής προτιμά να ενεργεί 

και όχι να μιλάει, 

και έτσι αποκτά μια καινούργια αντίληψη του κόσμου

Μιά αντίληψη όπου τα λόγια δεν έχουν σημασία 

και όπου οι νέες πράξεις 

δημιουργούν νέες ανακλάσεις του νού 

Όταν ένας Πολεμιστής 

μαθαίνει να σταματάει τον εσωτερικό διάλογο, 

όλα γίνονται δυνατά. 

Και τα πιο παράδοξα σχήματα γίνονται προσιτά.

Ο τροχός του χρόνου.Carlos Castaneda.

Εκδόσεις Λιβάνη.

Επιστροφή στο Ουράνιο Τόξο. Τραγούδι των Ινδιάνων Navajo.

Βαθιά μέσα στη Συλλογική Συνείδηση των λαών 

υπάρχει πάντα η νοσταλγία για την Ουράνια Πατρίδα. 

Εκεί που βασιλεύει η Μακαριότητα και η Αγάπη. 

Η επιστροφή εκεί είναι ο Προορισμός μας..

Γράφει ο Τζόζεφ Κάμπελ..

...............................................

Δύσκολα μπορείς να βρείς στον κόσμο των λευκών 

ένα θέαμα τόσο εντυπωσιακό 

όσο αυτό μιας ομάδας Ναβάχο 

όταν ψέλνουν όλοι μαζί 

αυτά τα αρχαία παραδοσιακά τραγούδια 

που έμαθαν με μεγάλη ακρίβεια και προσοχή. 

Τέτοια τραγούδια περιγράφουν ένα ταξίδι 

σε έναν άγιο τόπο πέρα από τα ιερά βουνά, 

όπου υπάρχει αιώνια ζωή και μακαριότητα.

Τραγουδήθηκαν από τους Θεικούς 

που ζούν μέσα και πέρα από βουνά, 

και έτσι μιλούν για την επιστροφή στο Σπίτι.

Οταν τραγουδιούνται για άνθρωπο, 

τότε το πνεύμα του ταξιδεύει 

στους τόπους που περιγράφουν.

Πάνω στο ουράνιο τόξο κινείται από βουνό σε βουνό, 

με τους τρόπους των θεών.

Το ουράνιο τόξο είναι γοργό σαν αστραπή.

.................................

Γοργά και μακριά ταξιδεύω

Γοργά πάνω στο Ουράνιο Τόξο

Γοργά και μακριά ταξιδεύω

Να κοίτα, ο Άγιος Τόπος!

Ναι γοργά και μακριά ταξιδεύω

Στο Σισνατζίνι και πέρα από αυτό

Ναι γοργά και μακριά ταξιδεύω

Στον Κύριο των βουνών και πέρα από αυτά,

Ναι γοργά και μακριά ταξιδέυω

Στην αιώνια ζωή και πέρα από αυτή

Ναι γοργά και μακριά ταξιδέυω

Στην αναλλοίωτη χαρά και πέρα από αυτή

Ναι γοργά και μακριά ταξιδεύω

Στό σπίτι τώρα θα γυρίσω

Στό σπίτι πάνω στο Ουράνιο τόξο

Ναί για το σπίτι ξεκινώ..

Για το σπίτι πάνω στο Ουράνιο τόξο

Για το σπίτι με βλέπεις να πηγαίνω

Για το σπίτι πάνω στο Ουράνιο τόξο.

Τώρα νάμαι, έφτασα στο Σπίτι

Να,εδώ , ο Άγιος Τόπος!

Ναι, ναμαι έφτασα στο σπίτι

Στο Σισνατζίνι και πέρα από αυτό

Ναι, νάμαι έφτασα σπίτι

Στον Κύριο των βουνών και πέρα από αυτά

Ναι, νάμαι έφτασα σπίτι

Στην Αιώνια ζωή και πέρα από αυτή

 Ναί, νάμαι έφτασα σπίτι

Στην Αναλοίωτη χαρά και πέρα από αυτή

Ναί, νάμαι έφτασα στο Σπίτι

Να, Καθομαι στο Σπίτι

κάθομαι στη μέση του Ουράνιου τόξου,

Να κοίτα, ο Άγιος Τόπος!

Ναι, νάμαι Καθομαι στο Σπίτι

Στο Σισνατζίνι και πέρα από αυτό

Ναι,νάμαι καθομαι στο Σπίτι

Στον Κύριο των βουνών και πέρα από αυτά,

Ναι, νάμαι καθομαι Σπίτι

Στην αιώνια ζωή και πέρα από αυτή

Ναι, ναμαι Σπίτι, κάθομαι

Στην αναλοίωτη χαρά και πέρα από αυτή

Ναι, ναμαι Σπίτι, κάθομαι  

..........................................

Μύθοι και Παραδόσεις.Μια βαθύτερη προσέγγιση.

Joseph Campell.

Εκδόσεις Ιάμβλιχος 1990.

Πως η αράχνη δημιούργησε το Σύμπαν

Πριν την αυγή της δημιουργίας 

η μοναχική γυναίκα αράχνη οραματίστηκε τον Κόσμο.

Κάθισε στον αργαλειό της και άρχισε να υφαίνει.

Στην αρχή σκέφτηκε να γεμίσει το άπειρο σκοτεινό διάστημα με λαμπερά αστέρια.

Κάθε φορά λοιπόν 

που η κλωστή διαπλέκονταν με μία άλλη 

σχηματίζονταν ένα αστέρι. 

Και έτσι γέμισε ο ουρανός. 

Κάθε αστέρι ήταν ενωμένο με όλα τα άλλα αστέρια στον ιστό,

όπως οι κλωστές στο πλεκτό.

Στη συνέχεια θέλησε να υφάνει την κατοικία της.

Διάλεξε λοιπόν ένα όμορφο λαμπερό αστέρι, 

που γύρω του περιφέρονταν μικροί πλανήτες.

Σε έναν από αυτούς τους πλανήτες 

με γαλάζιους ωκεανούς, άσπρα σύννεφα και πράσινα δάση έστισε τον αργαλειό της και άρχισε πάλι να πλέκει. 

Κάθε φορά που η κλωστή διαπλέκονταν με μία άλλη σχηματίζονταν φυτά,ψάρια,έντομα, πουλιά και ζώα 

που κατέκλυσαν τη Γη. 

Κάθε ζωντανό πλάσμα ήταν ενωμένο με τα υπόλοιπα, 

όπως οι κλωστές στο πλεκτό. 

Στη συνέχεια για να έχει συντροφιά 

άρχισε να πλέκει με διάφορα χρώματα 

άντρες, γυναίκες και παιδιά 

Όλοι οι άνθρωποι ήταν επίσης ενωμένοι μεταξύ τους 

όπως οι κλωστές στο πλεκτό. 

Όταν λοιπόν τελείωσε 

γύρισε και κοίταξε τη δημιουργία της.

Αστέρια, πλανήτες, φυτά, ζώα, άνθρωποι, 

ήταν όλα ενωμένα μεταξύ τους, 

όπως οι κλωστές στο πλεκτό. 

Κατόπιν χαμογέλασε ικανοποιημένη

και αποκοιμήθηκε.

Ινδιάνικος μύθος δημιουργίας.

Μονο οι Πολεμιστές κατακτούν τη Γνώση. Καρλος Καστανέντα

Ο άνθρωπος πορεύεται προς τη Γνώση

όπως πορεύεται προς τον πόλεμο,

με αδιαπτωτη εγρήγορση,

με φόβο,

με σεβασμό

και απόλυτη αυτοπεποίθηση.

Το να πορεύεσαι προς τον πόλεμο

με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι λάθος,

και όποιος το πράξει ίσως δε ζήσει για να το μετανιώσει.

Οταν ένας άνθρωπος πληρεί αυτές τις προυποθέσεις-

Να  βρίσκεται σε αδιάπτωτη Εγρήγορση

Να νιώθει Φόβο

Να νιώθει Σεβασμό

και απόλυτη Αυτοπεποίθηση,

δεν υπάρχουν σφάλματα για το οποία πρέπει να λογοδοτήσει.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες,

οι πράξεις του χάνουν τον αδέξιο χαρακτήρα

και την επιπολαιότητα που χαρακτηρίζει τις πράξεις ενός ανόητου.

Αν ένας τέτοιος άνθρωπος αποτύχει ή υποστεί ήττα,

θά'χει χάσει μόνο μια μάχη,

και δε νιώθει πικρία και τύψεις γι'αυτό.

Ο τροχός του Χρόνου. Κάρλος Καστανέντα.

Εκδόσεις Λιβάνη.



Ο κώδικας ηθικής των Ινδιάνων

1. Ξύπνα με το φως του Ήλιου για να προσευχηθείς.

Να προσεύχεσαι μόνος.

Να προσεύχεσαι συχνά.

Το Μεγάλο Πνεύμα θα ακούσει, αρκεί να μιλήσεις.

2. Να δείχνεις κατανόηση για αυτούς που έχασαν το δρόμο τους.

Άγνοια, αλαζονία, θυμός, ζηλοτυπία και πλεονεξία

ανθούν από μια χαμένη ψυχή.

Προσευχήσου ότι θα βρουν καθοδήγηση.

3. Ψάξε για τον εαυτό σου,

να είσαι ο εαυτός σου.

Μην επιτρέπεις σε άλλους να δημιουργούν το μονοπάτι σου.

Είναι δικός σου ο δρόμος και μόνο δικός σου.

Άλλοι μπορούν να περπατήσουν μαζί σου

αλλά κανείς δεν μπορεί να περπατήσει στη θέση σου.

4. Να συμπεριφέρεσαι στους καλεσμένους σου με σύνεση.

Να τους σερβίρεις το καλύτερο φαγητό,

δώσε τους το καλύτερο κρεβάτι

και συμπεριφέρσου τους με εκτίμηση και τιμή.

5. Μην παίρνεις κάτι που δεν σου ανήκει,

είτε από κάποιον άνθρωπο, μια κοινότητα, τη φύση ή μια κουλτούρα.

Δεν το κέρδισες, ούτε στο χάρισαν.

Δεν είναι δικό σου.

6. Να σέβεσαι όλα τα πράγματα που υπάρχουν σ’ αυτό τον πλανήτη,

είτε ανθρώπους είτε φυτά.

7. Τίμα τις σκέψεις άλλων ατόμων, τις επιθυμίες τους και τα λόγια τους.

Ποτέ μην διακόπτεις κάποιον

ή να τον χλευάσεις

ή να τον μιμηθείς με αγένεια.

Αναγνώρισε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης κάθε ατόμου.

8. Ποτέ μην αναφέρεσαι σε άλλους με κακό τρόπο.

Η αρνητική ενέργεια που στέλνεις στο Σύμπαν

θα πολλαπλασιαστεί όταν επιστρέψει σε σένα.

9. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη.

Και όλα τα λάθη μπορούν να συγχωρεθούν.

10. Οι κακές σκέψεις προκαλούν ασθένεια

του μυαλού, του σώματος και του πνεύματος.

Εξάσκησε τη θετικότητα.

11. Η φύση δεν είναι ΓΙΑ εμάς,

είναι ΚΟΜΜΑΤΙ μας.

Είναι μέρος της παγκόσμιας οικογένειας σου.

12. Τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος σου.

Σπείρε αγάπη στις καρδιές τους

και πότισέ τις με σοφία και μαθήματα της ζωής.

Όταν μεγαλώσουν, δώσε τους χώρο να αναπτυχθούν.

13. Μην πληγώνεις τις καρδιές άλλων.

Το δηλητήριο του πόνου σου θα επιστρέψει σε σένα.

14. Να είσαι ειλικρινής πάντα.

Η ειλικρίνεια είναι το μέτρο της θέλησης κάποιου μέσα στο Σύμπαν.

15. Κράτα τον εαυτό σου ισορροπημένο.

Γύμνασε το σώμα για να δυναμώσεις το μυαλό.

Πλούτισε σε πνεύμα για να γιατρέψεις αισθηματικές στενοχώριες.

16. Να παίρνεις συνειδητές αποφάσεις

για το ποιός θα είσαι και το πώς θα αντιδράς.

Να είσαι υπεύθυνος για τις πράξεις σου.

17. Να σέβεσαι τις προσωπικές στιγμές

και τον προσωπικό χώρο των άλλων.

Μην αγγίζεις προσωπική ιδιοκτησία άλλων

– ειδικά ιερά και θρησκευτικά αντικείμενα.

Αυτό απαγορεύεται.

18. Να είσαι αληθινός πρώτα με τον εαυτό σου.

Δεν μπορείς να βοηθήσεις άλλους

 αν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου πρώτα.

19. Να σέβεσαι τις θρησκευτικές απόψεις των άλλων.

Μην προσπαθείς να επιβάλεις τις δικές σου απόψεις σ’ αυτούς.

20. Μοιράσου την καλοτυχία σου με άλλους.

ΠΗΓΗ:

http://www.youtube.com/watch?v=CFnN_-O3doQ&feature=related

Ο εγωισμός μας είναι η Κόλασή μας. Κάρλος Καστανέντα.

Όσο ένας άνθρωπος αισθάνεται

πως είναι ότι πιο σημαντικό υπάρχει στον κόσμο,

δεν μπορεί πραγματικά να εκτιμήσει τον κόσμο γύρω του.

Μοιάζει σαν άλογο με παρωπίδες,

που το μόνο που βλέπει είναι ο εαυτός του,

ξεκομένος από οτιδήποτε άλλο...

Κάρλος Καστανέντα.

Ο πιο σοφός σύμβουλος του Πολεμιστή. Κάρλος Καστανέντα.

O  θάνατος  ειναι  ο  μόνιμος  συντροφός  μας.

Βρίσκεται   πάντοτε    στα αριστερά   μας  και  πίσω  μας,

σε   απόσταση  τόση  όση  ενός  τεντωμένου χεριού,

και   είναι  ο μόνος   σοφός  σύμβουλος   του  πολεμιστή.

Όποτε   αισθάνεται  ότι  όλα   πάνε  στραβά  και   πρόκειται 

να  εκμηδενιστεί, μπορεί   να στραφεί  προς  το  θανατό του

και   να τον  ρωτήσει  αν τα  πράγματα  έχουν  έτσι στα  αλήθεια.

Ο  θάνατος του  θα του  πει  οτι  κάνει  λάθος, οτι  τίποτα   δεν   έχει

πραγματική   σημασία  εκτός  απο  το  άγγιγμα  του.

Ο θάνατος   του  θα  του  πει  <<Δε  σε  έχω   αγγίξει  ακόμα >>.

Οι δύο Λύκοι

Ένα βράδυ, ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι μίλησε στον εγγονό του

για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε: "Γιέ μου,

η μάχη γίνεται μεταξύ δυο λύκων που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.

Ο ένας είναι το Κακό.

Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία,

η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα,

τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

  

Ο άλλος είναι το Καλό.

Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,

η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια,

η ευσπλαχνία και η πίστη στους θεούς".

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

"Και ποιος λύκος νικάει;"

Ο γέρος απάντησε: "Αυτός που ταΐζεις περισσότερο".