Εικόνα

Εικόνα

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,

ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...

Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλήθεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αλήθεια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Η τέχνη του να ζεις τη στιγμή. Φιλοσοφία Ζεν



Η μη διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας 
είναι ένα ουσιαστικό στοιχείο 
της εμπειρίας του Ζεν. 

Χαρακτηριστική είναι η συνομιλία 
ενός δασκάλου μ’ένα μοναχό.

Κάνεις ποτέ καμία προσπάθεια να κατανοήσεις την αλήθεια; 

Ναι βέβαια. 

Πως εξασκείσαι;

Όταν πεινάω, τρώω. 

Όταν είμαι κουρασμένος κοιμάμαι.

Αυτό το κάνουν όλοι. 

Μπορούμε να πούμε 
πως εξασκούνται με τον ίδιο τρόπο 
που εξασκείσαι εσύ; 

Όχι. 

Γιατί όχι; 

Γιατί όταν τρώνε, δεν τρώνε, 
αλλά σκέφτονται διάφορα άλλα πράγματα 
ενοχλώντας έτσι τους εαυτούς τους.

κι όταν κοιμώνται, 
δεν κοιμώνται, 
αλλά ονειρεύονται χίλια δύο πράγματα.

Να γιατί δεν είναι σαν εμένα. 


Η ιστορία σχεδόν δε χρειάζεται εξήγηση. 

Ο μέσος άνθρωπος που ωθείται 
από ανασφάλεια, απληστία, φόβο, 

είναι διαρκώς πελαγωμένος 
μέσα σ’ένα κόσμο από φαντασίες
(χωρίς να έχει οπωσδήποτε επίγνωση αυτού), 

όπου ντύνει τον κόσμο με ποιότητες 
τις οποίες προβάλει μέσα σε αυτόν 
και οι οποίες όμως δε βρίσκονται εκεί. 

Το ζεν σκοπεύει στη γνώση 
της ίδιας μας της φύσης.

Αναζητεί το ‘Γνώθι σαυτόν’ 

Αλλά αυτή η γνώση 
δεν είναι η γνώση του σύγχρονου ψυχολόγου, 
η επιστημονική γνώση του γνώστη-νου, 
που γνωρίζει τον εαυτό του σαν αντικείμενο. 

Η γνώση του εαυτού στο Ζεν 
είναι γνώση 
που δεν είναι διανοητική, 
που είναι μη αποξενωμένη,

είναι πλήρης εμπειρία 
που ο γνώστης και το γνωστό γίνονται ένα.


Οπως είπε και ο Σουζούκι

’Η βασική ιδέα του Ζεν 
είναι να έρθεις σε επαφή 
με τις εσωτερικές λειτουργίες του είναι σου, 

και να το κάνεις αυτό  
με τον πιο άμεσο δυνατό τρόπο, 
χωρίς να καταφύγεις σ’οτιδήποτε εξωτερικό ή επιπρόσθετο. 

Αυτή η ενόραση στην ίδια σου την φύση, 
δεν είναι διανοητική, 
δε στέκεται απ’έξω, 
αλλά όντας εσωτερική, μέσα-είναι εμπειρική. 

Αυτή η διαφορά 
ανάμεσα στη διανοητική και στην εμπειρική γνώση 
έχει κεντρική σημασία για το Ζεν 

και, ταυτόχρονα , 
αποτελεί μια απ’τις βασικές δυσκολίες του δυτικού μελετητή 
στην προσπάθεια του να κατανοήσει το Ζεν. 


Ζεν και ψυχανάλυση. 
Erich From.Εκδόσεις Μπουκουμάνη.


Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

Πως θα καταλάβετε ότι κάποιος σας λέει ψέματα.






Ο ψεύτης όσο επητείδιος και αν είναι,
αισθάνεται αμηχανία, νευρικότητα, ανασφάλεια, άγχος, θυμό, φόβο

συναισθήματα τα οποία εκφράζονται με διάφορες σωματικές εκδηλώσεις,
τις οποίες θα πρέπει να ξέρουμε να αναγνωρίζουμε !

Οι κινήσεις αυτές γίνονται μηχανικά και ασυνείδητα και ακόμα κι αν τις ξέρει,
δεν μπορεί να τις ελέγξει !




1. Πρόσωπο

(1) Τα μάτια κατευθύνονται πάνω και δεξιά καθώς ο εγκέφαλος κατασκευάζει
την ψεύτική απάντηση.

(2) Ανασήκωση των φρυδιών, σαν έκφραση φόβου ότι θα αποκαλυφθεί.

(3) Κατάσπαση των γωνιών του στόματος, επίσης σαν έκφραση του φόβου.

(4) Αγγίζει τα χείλη ή τη μύτη ή καλύπτει το στόμα.




2. Χέρια προς το κεφάλι.

Συνήθως τα χέρια του πηγαίνουν ασυναίσθητα στο στόμα του.

Μιλάει με το χέρι μπροστά στο στόμα, χαϊδεύει ή δαγκώνει τα χείλια σου.







Μπορεί να αγγίζει συνέχεια τη μύτη του, περισσότερο από ότι συνήθως,
σαν να τον ενοχλεί, σαν να τον φαγουρίζει.

Ή αγγίζει το λοβό του αυτιού του

ή πιάνει τον αυχένα του. 

Όταν μία γυναίκα παίζει με τα μαλλιά της, είναι επίσης δείγμα ψεύδους.


3. Περιορισμένη σωματική δραστηριότητα


Παρά την εσωτερική αμηχανία προσπαθεί να φανεί άνετος και χαλαρός

Καταλαμβάνει τον ελάχιστο δυνατό χώρο με το σώμα του.
Χέρια, παλάμες και πόδια τραβιούνται κοντά στο σώμα.
Κάνει ελάχιστες χειρονομίες που ωστόσο δείχνουν στημένες και μηχανικές.

Αυτός που λέει αλήθεια
κρατά ευθείς τους ώμους,
έχει ανοιχτούς τους αγκώνες ωστε να κινούνται ελεύθερα τα χέρια
και έχει ανοιχτές παλάμες.
Αυτός που λέει ψέματα
Κατεβάζει τους ώμους του,
Κρατά τους αγκώνες κοντά στο σώμα,  
Κρατά τα χέρια σφιχτά, ενωμένα μπροστά από το σώμα ή σταυρωμένα στο στήθος.
Οι παλάμες είναι συνήθως κλειστές με σταυρωμένα τα δάχτυλα.

Πόδια σταυρωμένα και πίσω ενώ καθόμαστε, δείχνουν ότι ψευδόμαστε
Το κλασσικό σταυροπόδι  δείχνει ότι λέμε την αλήθεια.

Ενίοτε ο ψευδόμενος αλλάζει απότομα και συχνά τη στάση του σώματός του,
σαν να μην βολεύεται.

Πχ χτυπάει το χέρι στο τραπέζι ρυθμικά, κουνάει τα πόδια του, αγγίζει το στήθος του με ανοικτές παλάμες και ανασηκώνει ελαφρά τους ώμους του.

4. Το βλέμμα χαμηλώνει
 
Ο ποιητής που είχε αποκαλέσει τα μάτια καθρέπτες της ψυχής, είχε μεγάλο δίκιο

Ο ψεύτης το γνωρίζει αυτό και συνήθως αποφεύγει την απευθείας οπτική επαφή,
και κατεβάζει το βλέμμα προς τα κάτω για να αποκρύψει τα συναισθήματά του.

Επίσης μπορεί να κινεί τα μάτια του άσκοπα και νευρικά, 
ενώ η κόρη των ματιών συνήθως μεγαλώνει (μυδρίαση).



Δεν είναι τυχαίο που όταν ζητάμε από κάποιον να μας πει την αλήθεια
του ζητάμε να μας κοιτάξει στα μάτια.



Προσοχή! Υπάρχουν και οι “επαγγελματίες ψεύτες
ή εκείνοι που γνωρίζουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να σε πείσουν ότι λένε αλήθεια είναι να σε κοιτάξουν στα μάτια.

Και το κάνουν.

Όμως και πάλι ο έμπειρος παρατηρητής διακρίνει  ότι
ο ψευδόμενος είναι υπερβολικός,
το παρακάνει με το κοίταγμα τόσο που σε υποψιάζει
ή ανοιγοκλείνει περισσότερο από το συνηθισμένο τα μάτια του
ή το κεφάλι του γέρνει προς τα πίσω.

5. Η κίνηση των φρυδιών

Εδώ θέλει να επιστρατεύσεις όλη σου την παρατηρητικότητα.

Την ώρα του ψέματος, αυτόματα γίνεται μια στιγμιαία κίνηση των φρυδιών.

Είναι λίγο δύσκολη η παρατήρησή της,
είναι όμως η πιο χαρακτηριστική και η πιο σίγουρη.

Η χαρακτηριστική κίνηση των φρυδιών συνήθως διαρκεί ελάχιστα
και γίνεται όχι την ώρα που μιλάει, αλλά όταν ακούει.


6. Ο ρυθμός της αναπνοής.

Όταν κάποιος λέει ψέματα αυξάνονται οι παλμοί της καρδιάς και ο ρυθμός της αναπνοής

Ο ψεύτης συνήθως παίρνει αυτή τη γνωστή βαθιά ανάσα,
μήπως και απαλλαγεί από το δυσάρεστο συναίσθημα
που τον κάνει να νιώθει πως πνίγεται.

 7. Απρόσφορη φιλικότητα
Μερικοί το ρίχνουν στα καλοπιάσματα.

Σε πλησιάζουν, σε πιάνουν, .... κάνουν ό, τι μπορούν για να διώξουν τις υποψίες σου.

Μια υπερβολική οικειότητα, σε λάθος timing, καλό είναι να σου κινήσει τις υποψίες.

8. Ένα χαμόγελο

Ξεκάρφωτο τις περισσότερες φορές.
Λίγο νευρικό, λίγο μηχανικό, λίγο αμήχανο και λίγο άσχετο με τη στιγμή.

Ενας άνθρωπος που λέει αλήθεια έχει ένα άνετο χαμόγελο –
το “χαμόγελο της Τζοκόντα"

Στο χαμόγελο κάποιου που λέει ψέματα φαίνεται μόνο η πάνω οδοντοστοιχία,
γιατί είναι “σφιγμένος”.



9. Η φωνή

Η φωνή αλλάζει χροιά, χρώμα, αίσθηση.
Μπορεί και να τρέμει ή ακόμα και να τραυλίζει ή να κάνει κάτι περίεργες παύσεις.

Μπορεί όμως να γίνει και σαγηνευτική για να σε παρασύρει στη γοητεία του
και να σου αφυπνίσει το συναίσθημα.

Άλλοι πάλι διαλέγουν την επίθεση. Αγριεύουν και γίνονται αδικαιολόγητα κακοί.

10. Η συμπεριφορά.

Όταν κατηγορούμαστε άδικα, μόνο ο ένοχος άνθρωπος γίνεται αμυντικός.

Κάποιος που είναι αθώος συνήθως γίνεται επιθετικός και απαντά ευθέως, σαφώς και ευθαρσώς. Πχ. Με απάτησες ; Απάντηση : Οχι δεν σε απάτησα!

Αντίθετα ένας ψεύτης προτείνει γενικές αντιλήψεις σαν απάντηση σε μια συγκεκριμένη ερώτηση.  π.χ.Με απάτησες ; Απάντηση: "Ξέρεις πως είμαι ενάντια σε κάτι τέτοιο γιατί θεωρώ πως δεν είναι ηθικό"

Οι απαντήσεις του είναι λίγο καθυστερημένες, ασαφείς και αόριστες,
ώστε να μπορούν να τροποποιηθούν αργότερα.

Επαναλάβει σημεία που έχει ήδη επισημάνει.
και συνήθως μιλάει με μονότονη και ανέκφραστη γλώσσα.

Οι λέξεις μπορεί να είναι ασύντακτες, να λέγονται απαλά
και να κάνει σαρδάμ,με φτωχή γραμματική.

Δηλαδή αντί να μιλάει έντονα θα μουρμουράει η θα μασάει τα λόγια του.

Οι προτάσεις θα μοιάζουν περισσότερο με ερωτήσεις και όχι δηλώσεις
αφήνοντας μια υπόνοια για ανάγκη επιβεβαίωσης.

Επίσης ο ψεύτης νιώθει άβολα με την σιωπή! θα μιλάει συνεχώς για να γεμίσει το κενό της σιωπής!!

Στο τέλος της πρότασης η φωνή, το κεφάλι και τα μάτια ανεβαίνουν.

Πηγές