Εσωτερική φλυαρία. Κάρλος Καστανέντα.

Η ακατάσχετη φλυαρία πού ακούμε γύρω μας

είναι αποτέλεσμα της αντίστοιχης φλυαρίας

που εκτυλίσσεται(συνήθως ασυνείδητα)

μέσα στη διάνοια μας

Αυτός ο εσωτερικός θόρυβος

μας εμποδίζει να ακροαστούμε αληθινά 

τον κόσμο που μας περιβάλει
και τον εαυτό μας

Γράφει ο Κάρλος Καστανέντα..

...................................................

Μιλάμε ακατάπαυστα στους εαυτούς μας 

για τον κόσμο μας. 

Στην πραγματικότητα , 

με αυτόν τον εσωτερικό διάλογο 

συντηρούμε τον κόσμο μας. 

Και όποτε ολοκληρώνουμε 

μια συζήτηση με τον εαυτό μας 

για εμάς τους ίδιους και τον κόσμο μας, 

ο κόσμος είναι πάντα όπως θα έπρεπε να είναι. 

Τον ανανεώνουμε, 

τον λαμπρύνουμε με ζωή, 

τον στηρίζουμε με τον εσωτερικό μας διάλογο. 

Και όχι μόνο αυτό, 

αλλά επίσης επιλέγουμε τα μονοπάτια μας 

καθώς μιλάμε στους εαυτούς μας.

Έτσι επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές, 

ξανά και ξανά, 

μέχρι την ημέρα που πεθαίνουμε. 

Η πλάνη των λέξεων έγκειται στο ότι 

πάντα μας κάνουν να νιώθουμε φωτισμένοι, 

αλλά, όταν γυρνάμε να αντικρίσουμε τον κόσμο 

που μας περιβάλλει, 

μας προδίδουν 

και καταλήγουμε να αντιμετωπίσουμε τον περίγυρό μας 

όπως πάντα χωρίς φώτιση.

 Ο Πολεμιστής έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος 

και πάντα αγωνίζεται να σταματήσει 

αυτόν τον εσωτερικό διάλογο. 

Ο Πολεμιστής προτιμά να ενεργεί 

και όχι να μιλάει, 

και έτσι αποκτά μια καινούργια αντίληψη του κόσμου

Μιά αντίληψη όπου τα λόγια δεν έχουν σημασία 

και όπου οι νέες πράξεις 

δημιουργούν νέες ανακλάσεις του νού 

Όταν ένας Πολεμιστής 

μαθαίνει να σταματάει τον εσωτερικό διάλογο, 

όλα γίνονται δυνατά. 

Και τα πιο παράδοξα σχήματα γίνονται προσιτά.

Ο τροχός του χρόνου.Carlos Castaneda.

Εκδόσεις Λιβάνη.

Η απεραντοσύνη της σιωπής. Κρισναμούρτι

Η σιωπή είναι πράγματι η υπέρτατη μορφή μιας ύψιστης τάξης.

Έτσι η σιωπή δεν είναι κάτι που μπορείς να το καταφέρεις,

να προσπαθήσεις να εξασκηθείς

η να προσπαθήσεις να έχεις επίγνωση του.

Τη στιγμή που έχεις επίγνωση ότι είσαι σιωπηλός,

αυτό δεν είναι σιωπή.

Η σιωπή είναι η ύψιστη μαθηματική τάξη 

και μέσα σε αυτή τη σιωπή 

τα άλλα μέρη του εγκεφάλου που δεν χρησιμοποιούνταν,

ενεργοποιούνται,

δραστηριοποιούνται πλήρως.

Ο εγκέφαλος καθώς δεν βρίσκεται σε σύγκρουση,

έχει τεράστιο χώρο,

και ο χώρος αυτός δεν έχει όρια.

Η ΣΚΕΨΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ..

Και τι βρίσκεται μέσα σε αυτόν τον απέραντο χώρο

δεν μπορεί κανείς να σας το πει,

γιατί είναι απολύτως αδύνατο να περιγραφεί...

Οποιοσδήποτε προσπαθεί να το περιγράψει,

ή προσπαθεί να το πλησιάσει απλά με την επανάληψη λέξεων,

βεβηλώνει κάτι άγιο, ιερό...

Τζ. Κρισναμούρτι. Αυτό το Φως μέσα μας.

Εκδόσεις ΣωμαΝους.

Η ομορφιά της σιωπής. Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Η σιωπή συντροφεύει τις μεγάλες ώρες των αγίων,

τις ιερές ώρες της περισυλλογής,

της αυτοσυγκέντρωσης,

της αυτομεμψίας,

της μελέτης,

της προσευχής.

Η σιωπή καλύπτει την έρευνα,

την αγρυπνία,

την ανακάλυψη του σοφού επιστήμονα.

Η σιωπή σκεπάζει το μαρτύριο του πονεμένου, του αναγκεμένου, του δυστυχισμένου. 

Τις ώρες της σιωπής τελεσιουργούνται τα μεγάλα θαύματα,

οι αδιαφήμιστες ηρωικές πράξεις,

οι μυστικές προσωπικές επαναστάσεις,

η γνωριμία με τον άγνωστο εαυτό μας. 

Κουραστήκαμε από την ακατάσχετη πολυλογία, προχειρολογία και φθηνολογία.
 

Το κόστος τους είναι βαρύ,

 αλλοιώνουν την ουσία, τα πρώτα, τα σημαντικά, τα καίρια και ιερά.

Έχουμε ανάγκη από την ανάπαυση στη χρυσή σιωπή,

την πολύτιμη ακοή,

τη βιωματικότητα των απαραίτητων λόγων.
 

Χρειάζεται μία αντίσταση στους πρόχειρους κι εύκολους λόγους. 

Αξίζει να καταλαγιάσουμε,

να ησυχάσουμε,

να ξαποστάσουμε 

για ν' ακούσουμε μέσα στην ησυχία τη χαμηλή φωνή του Θεού,

την εναγώνια φωνή της συνειδήσεώς μας,

τη διδακτική φωνή του ιερού παρελθόντος,

για να μετανοήσουμε ειλικρινά.

 

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Πηγή: περιοδικό Έκφραση, τεύχ. 133, Μάρτιος 2012,
έκδ. Ορθόδοξου Πνευματικού Κέντρου Αγίου Γεωργίου Μακρή σ. 2

Πηγή

http://www.pentapostagma.gr/2012/09/blog-post_9488.html

Το τέλος της σκέψης. Κρισναμούρτι.

Εχετε ζήσει μέσα στη σκέψη.

Εχετε αποδώσει τεράστια σημασία στη σκέψη,

αλλά η σκέψη είναι πάντα παλιά,

είναι η συνέχεια της μνήμης.

Ειναι μία συνεχεια που είναι νεκρή, φθαρμένη, τελειωμένη.

Είναι κάτι το παλιό,

και μόνο εκείνο που τελειώνει μπορεί να δώσει τη θέση του σε κάτι καινούργιο.

Ο θάνατος λοιπόν είναι απαραίτητος για να καταλάβεις.

Ο θάνατος όλων όσων γνωρίζει κανείς.

Να είστε ελεύθεροι από το γνωστό, από τη μνήμη σας

έστω και για λίγες μέρες.

Να είστε ελεύθεροι απο κάθετι που σας προσφέρει ευχαρίστηση,

χωρίς συζήτηση, χωρίς φόβο.

Να σβήσει η οικογένεια σας, το σπίτι σας, το ονομά σας.

Να γίνετε τελείως ανώνυμοι.

Να πεθάνεις για όλα όσα υπάρχουν μέσα σου.

Γιατί η αγάπη είναι πάντα αθώα και φρέσκια,

νέα και καθαρή.

Τότε αν κανείς έχει εδραιώσει αυτή την τάξη,

αυτήν την αρετή,

αυτήν την ομορφιά,

αυτό το φώς μέσα του,

τότε μπορεί να πάει παραπέρα.

Αυτό σημαίνει ότι έχοντας βάλει ο νους τάξη,

η οποία δεν ανήκει στη σκέψη,

ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΣΥΧΟΣ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΣ

-Φυσικά χωρίς καμία πίεση, χωρίς καμία πειθαρχία.

Κι όλες οι πράξεις γίνονται μέσα σε αυτό το φώς της σιωπής.

Αυτο το Φως μέσα μας. Κρισναμούρτι.

Εκδόσεις ΣωμαΝους.

Η Χαρά του Είναι. Jean Klein.

Ο νούς πρέπει να φτάσει σε κατάσταση σιγής,

εντελώς κενός από φόβο , πόθους και όλες τις εικόνες.

Αυτό δεν μπορεί να επέλθει με καταστολή,

αλλά με παρατήρηση κάθε αισθήματος και σκέψης

χωρίς χαρακτηρισμό, απόρριψη, κρίση ή σύγκριση. 

Αν είναι να λειτουργήσει η χωρίς κίνητρο εγρήγορση ,

ο λογοκριτής πρέπει να εξαφανιστεί .

Πρέπει να υπάρχει ήσυχο κοίταγμα σε ότι απαρτίζει το νού.

Ανακαλύπτοντας τα γεγονότα όπως ακριβώς είναι ,

η αναταραχή εξαφανίζεται,

η κίνηση των σκέψεων επιβραδύνεται

και μπορούμε να παρατηρούμε την κάθε σκέψη, την αιτία και το περιεχόμενό της

καθώς παρουσιάζεται.

Εχουμε επίγνωση κάθε σκέψης στην πληρότητά της

και σε αυτή την ολότητα δεν μπορεί να υπάρξει σύγκρουση.

Μην πιέζετε λοιπόν το νού σας.

Ας παρατηρείτε απλώς τις διάφορες κινήσεις του ,

όπως κοιτάζετε πουλιά που πετούν.

Σε αυτό το απέριττο κοίταγμα ,

όλες οι εμπειρίες σας έρχονται στην επιφάνεια  και ξεδιπλώνονται.

Γιατί η χωρίς κίνητρο θέαση ,

όχι μόνο παράγει τεράστια ποσά ενέργειας,

αλλά απελευθερώνει όλη την ενέργεια,

όλα τα στρώματα αναστολών.

Βλέπετε την ολότητά σας.


Η χαρά του Είναι. Jean Klein