Εικόνα

Εικόνα

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,

ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...

Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017

Σύγκρισις Βασιλέως και μοναχού. Ιωάννου του Χρυσοστόμου.



Ποιός είναι άραγε αξιοζήλευτος;

Αυτός που κυριαρχεί στους άλλους,
ή αυτός που κυριαρχεί στον εαυτό του..

Γράφει σχετικά ο Ιωάννης Χρυσόστόμος

......................................................................

Λοιπόν εκτιμάται μεν 
ο πλούτος και η βασιλεία και η εξουσία και η δόξα, 

και οι περισσότεροι καλοτυχίζουν τους άρχοντας των κρατών,
που μετακινούνται με πολυτελή οχήματα 
και απολαμβάνουν το θόρυβο των αγγελιοφόρων 
και την πολυάνθρωπον σωματοφυλακήν, 

έχει δε καταφρονηθεί η ζωή των φιλοσόφων 
και αυτών οι οποίοι επέλεξαν τον μοναχικόν βίον. 

Έλα λοιπόν να συγκρίνουμε 
τα αγαθά της φιλοσοφίας 
προς αυτά που φαίνονται εις τον κόσμον αγαθά, 
δηλαδή την εξουσίαν και την δόξαν 
και ας μάθωμεν καλά την μεταξύ των αγαθών αυτών διαφορά. 


 Ο Βασιλεύς λοιπόν επιστατεί εις πόλεις και χώρας και πολλά έθνη 
κυβερνών με τα διατάγματά του 
και στρατηγούς και υπάρχους και στρατεύματα και φυλάς και συμβούλια, 


 αυτός δε που αφιέρωσε τον εαυτόν του εις τον Θεόν 
και ηκολούθησε την μοναχικήν ζωήν 
κυριαρχεί επί του θυμού και του φθόνου και της φιλαργυρίας 
και των άλλων παθών, 

σκεπτόμενος πάντοτε και φροντίζων 
να μή επιτρέψει να κυριευθή η ψυχή του από αισχρά πάθη, 
ούτε να υποδουλωθει ο νους εις σκληράν τυραννίαν, 

αλλά να κρατή πάντοτε την σκέψιν του επάνω από όλα, 
αφού θέσει επιστάτην εις τα πάθη του τον φόβον του Θεού. 

Τοιαύτην λοιπόν εξουσίαν και κυριαρχίαν έχει ο Βασιλεύς, 
τοιαύτην δε ο μοναχός, 
ώστε ορθότερον θα ηδύνατο κανείς να ονομάσει αυτόν Βασιλέα, 
παρά τον λαμπρυνομενον με το βασιλικόν ένδυμα και στέφανον 
και καθήμενον επί χρυσού θρόνου. 


 Διότι στην πραγματικότητα βασιλεύς 
είναι ο χαλιναγωγών τον θυμόν και τον φθόνον και τας ηδονάς 
και κυβερνών τα πάντα συμφώνως προς τους νόμους του Θεού 

και διατηρών ελεύθερον τον νούν 
και μη επιτρέπων να κυριαρχήσει εις την ψυχήν 
η τυραννία των ηδονών. 

 Αυτόν ευχαρίστως θα τον έβλεπα άρχοντα 
και των φυλών της γής και της θαλάσσης 
και των πόλεων και των λαών και των στρατευμάτων. 

Διότι αυτός ο οποίος επιστατεί με την λογικήν του τα πάθη της ψυχής, 
εύκολα θα επιστατήσει και επί των ανθρώπων με τους Θείους νόμους , 
ώστε να έχει θέσην πατρός εις τους υπηκόους, 
συμπεριφερόμενος προς τας πόλεις με όλην την ημερότηταν. 


 Εάν δε θέλεις να εξετάσεις και τον πόλεμον, 
και από τας δύο πλευράς, 
θα έυρης ότι ο μέν μάχεται πρός δαίμονας 
υπερισχύει και νικά και στεφανούται υπό του Χριστού, 
διότι βαδίζει εις τον πόλεμον με Θείαν επενέργειαν, 
ωπλισμένος με ουράνια όπλα.. 

 Ο δε άλλος μάχεται με τους βαρβάρους 
υπέρ εδαφών ή συνόρων ή χρημάτων αρπαγέντων 
ή ένεκα της πλεονεξίας και πόθου αδίκου εξουσίας, 
η οποία ωθεί εις τον πόλεμον, 

όπου πολλάκις πολλοί βασιλείς, 
που επεθύμησαν τα περισσότερα, 
έχασαν επιπλέον και αυτά που κατείχον. 


 Με αυτούς που συναναστρέφεται κανείς διαρκώς, 
με το ήθος αυτών αφομοιούται το ήθος του. 

Λοιπόν ο μεν μοναχός διαπλάσσει το φρόνημα της ψυχής του 
προς τα ήθη των αποστόλων και των προφητών, 

ο δε βασιλεύς προς τα των στρατηγών 
και σωματοφυλάκων και υπασπιστών, 
ανθρώπων δούλων του οίνου και αφωσιωμένων εις τα ηδονάς 
και απασχολουμένων κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας 
με το ποτόν, μη γνωρίζοντες τίποτε σπουδαιόν ή καλόν λόγω του όινου.. 

 όταν λοιπόν ιδής πλούσιον να είναι στολισμένος με πολυτελήν ενδυμασίαν, 
να καλλωπίζεται με χρυσάφι, 
να φέρεται επάνω εις άρματα, να πραγματοποιεί λαμπράς πομπάς, 

μήν καλοτυχίσεις τον άνθρωπον αυτόν, 
διότι ο πλούτος είναι πρόσκαιρος, 
και αυτο που θεωρείται καλόν καταστρέφεται μαζί με την ζωήν αυτήν. 



Όταν όμως ιδής μοναχόν να βαδίζει μόνος, 
να είναι ταπεινός και πράος και ήσυχος και ήρεμος, 
θαύμασε αυτόν τον άνδρα, 

γίνε μιμητής της ιδικής του φιλοσοφίας, 
ευχήσου να γίνεις όμοιος με τον δίκαιον, 
διότι λέγει''Αιτείτε και δοθήσετε υμίν''



Η Νοερά άθλησις
Συλλογή διδασκαλιών των αγίων πατέρων
και πεπειραμένων ασκητών
πέρι της προσευχής του Ιησού Χριστού
Κατουνάκια Αγίου Όρους 2007 





Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Οι κρυφοί Τύραννοι της Ψυχής. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος





Πόσο επιπόλαιος είναι ο άνθρωπος εκείνος, 
που βλέπει το σπίτι του ετοιμόρροπο και, 
αντί να το επισκευάσει και να το στηρίξει, 
περιποιείται την αυλή του!

πόσο ασύνετος είναι κι εκείνος που έχει το σώμα του άρρωστο και, 
αντί να φροντίσει για τη θεραπεία του, 
κάθεται και του φτιάχνει πολυτελή ενδύματα!

Κάτι τέτοιο κάνουμε κι εμείς με την ψυχή μας.

 Ενώ έχει εξαχρειωθεί από τα πάθη, 
ενώ βασανίζεται από την οργή, 
την κενοδοξία, 
τις αισχρές επιθυμίες 
και τόσες άλλες κακίες, 
δεν φροντίζουμε για τη θεραπεία της. 

Αλλά για τι φροντίζουμε;

Για την καλοπέραση και το στολισμό του σώματος.

Αν μία αρκούδα ξεφύγει από το θηριοτροφείο 
και αρχίσει να γυρίζει ελεύθερη στην πόλη, 
θα κλειστούμε στα σπίτια μας, 
για να μην πέσουμε πάνω σ’ αυτό το θηρίο, 
που θα μας σπαράξει με τα νύχια του.

Και τώρα, που η ψυχή μας σπαράζεται όχι από ένα μόνο θηρίο, 
μα από πολλά, 
ούτε που μας νοιάζει.

Τα θηρία, για την ασφάλεια των πολιτών, 
τα κλείνουμε σε σιδερένια κλουβιά και τα φυλάμε σε μέρη απόκεντρα, 
μακριά από τη Βουλή, το Δικαστήριο ή το Παλάτι.

Στην ψυχή μας, όμως, όπου υπάρχουν κάποια άλλη βουλή, 
κάποιο άλλο δικαστήριο και κάποιο άλλο παλάτι, 
αφήνουμε τα νοητά θηρία των παθών ν’ ανεβαίνουν ως τον βασιλικό θρόνο, 
δηλαδή το νου,
και να τον αναστατώνουν με τις κραυγές τους.

Τα πάθη είναι οι αιτίες της ταραχής στον εσωτερικό μας κόσμο. 

Τα πάθη κάνουν την ψυχή μας να μοιάζει με πόλη 
που αντιμετωπίζει βαρβαρική επιδρομή. 

Τα πάθη φέρνουν στο νου και στους λογισμού μας σύγχυση, 
όπως συμβαίνει όταν ένα φίδι μπαίνει σε φωλιά με νεογέννητα πουλάκια, 
και αυτά πεταρίζουν εδώ και εκεί τιτιβίζοντας με τρόμο.

Γι’ αυτό σας παρακαλώ, 
ας δέσουμε τα θηρία ή μάλλον ας τα πνίξουμε, 
ας τα σφάξουμε, 
ας τα θανατώσουμε.

Κάθε κακία που βρίσκεται μέσα μας, 
ας την εξοντώσουμε με την μάχαιρα του Πνεύματος .

Τα θηρία, όταν είναι καλοθρεμμένα και δυνατά, δεν μπορούν να νικηθούν. 

Όταν όμως πεινάσουν και αδυνατίσουν, 
καταπέφτει η αγριάδα τους και μειώνεται η δύναμή τους. 

Τότε μπορεί να τα βάλει κανείς μαζί τους και να τα εξουδετερώσει εύκολα. 

Το ίδιο συμβαίνει και με τα πάθη. 
Όποιος τα αδυνατίζει, τα υποτάσσει στο λογικό. 

Όποιος, απεναντίας, τα καλοτρέφει, δύσκολα μπορεί να τα βάλει μαζί τους. 
Έτσι φτάνει να νικιέται απ’ αυτά και να καταντάει δούλος τους.


Πηγή



Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Νηστεύεις; Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος







Νηστεύεις;

Ἀπόδειξέ μού το διά μέσου τῶν ἴδιων ἔργων.

Ποιά ἔργα ἐννοεῖ;

Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις.
Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του.
Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις.

Ἄς μή νηστεύει λοιπόν μόνο τό στόμα,
ἀλλά καί τα μάτια καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια καί τά χέρια
καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματός μας.

Νά νηστεύουν τά χέρια,
παραμένοντας καθαρά ἀπό τήν ἁρπαγή καί τήν πλεονεξία.

Νά νηστεύουν τά πόδια,
ξεκόβοντας ἀπό τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν σέ ἁμαρτωλά θεάματα.

Νά νηστεύουν τά μάτια,
ἐξασκούμενα νά μήν πέφτουν ποτέ λάγνα πάνω σέ ὄμορφα πρόσωπα,
οὔτε νά περιεργάζονται τά κάλλη τῶν ἄλλων…

Δέν τρῶς κρέας;
Νά μή φᾶς καί τήν ἀκολασία διά μέσου τῶν ματιῶν.

Ἄς νηστεύει καί ἡ ἀκοή.
Καί νηστεία τῆς ἀκοῆς εἶναι νά μή δέχεται κακολογίες καί διαβολιές…

Ἄς νηστεύει καί τό στόμα ἀπό αἰσχρά λόγια καί λοιδορίες.

Διότι τί ὄφελος ἔχουμε, ὅταν ἀπέχουμε ἀπό πουλερικά καί ψάρια,
δαγκώνουμε όμως και κατατρώμε τους αδελφούς μας


Άγ.Ιωάννης Χρυσόστομος


Πηγή