Ο Γκέσεν ήταν ένας καλλιτέχνης μοναχός.
Πριν αρχίσει να
σχεδιάζει ή να ζωγραφίζει
επέμενε πάντοτε να πληρώνεται προκαταβολικά
και οι
αμοιβές που ζητούσε ήταν πολύ υψηλές.
Ήταν γνωστός σαν ο τσιγκούνης
καλλιτέχνης.
Μία γκέισα του έδωσε κάποτε παραγγελία για ένα πίνακα.
Πόσα
μπορείτε να πληρώσετε;
Ρώτησε ο Γκέσεν.
Όσα ζητήσεις, απάντησε η κοπέλα,
αλλά
θέλω να κάνεις το έργο μπροστά μου.
Έτσι κάποια μέρα,
η γκέισα κάλεσε τον
Γκέσεν σπίτι της,
όπου έδινε συμπόσιο προς τιμήν του πάτρονα της.
Ο Γκέσεν με
εξαιρετική δεξιοτεχνία του έφτιαξε τον πίνακα.
Όταν τελείωσε,
ζήτησε την πιο
μεγάλη τιμή
που είχε ποτέ ζητηθεί στην εποχή του.
Έλαβε την πληρωμή του.
Μετά,
η Γκέισα στράφηκε προς τον πάτρονα της λέγοντας.
Το μόνο που θέλει αυτός ο
καλλιτέχνης,
είναι τα χρήματα.
Οι πίνακές του είναι υπέροχοι
αλλά ο νούς του
είναι βρώμικος.
Το χρήμα έχει κάνει το νου του σαν λάσπη.
Φτιαγμένο από ένα τόσο
βρώμικο νου,
το έργο του δεν αξίζει να παρουσιάζεται.
Αργότερα μαθεύτηκε
ότι ο
Γκέσεν είχε τρείς λόγους
να επιθυμεί τόσο πολύ τα χρήματα.
Μια φοβερή πείνα
έπεφτε κάθε τόσο στην επαρχία του.
Οι πλούσιοι δε βοηθούσαν τους φτωχούς
και
έτσι ο Γκέσεν είχε μία μυστική αποθήκη,
άγνωστη σε όλους, που την κρατούσε
γεμάτη σιτηρά,
για την αντιμετώπιση της πείνας.
Από το χωριό του ως τον Εθνικό
βωμό
ο δρόμος ήταν σε πολύ κακή κατάσταση
και πολλοί ταξιδιώτες υπέφεραν όταν τον
περνούσαν.
Ήθελε να φτιάξει έναν καλύτερο δρόμο.
Ο Δάσκαλός του είχε πεθάνει
χωρίς να πραγματοποιήσει τον πόθο του,
να χτίσει έναν Ναό
και ο Γκέσεν
επιθυμούσε να φτιάξει αυτόν τον Ναό
για κείνον.
Όταν ο Γκέσεν πραγματοποίησησε
αυτές τις τρείς επιθυμίες του
πέταξε τα πινέλα και τα υλικά του ζωγράφου ,
αποτραβήχτηκε
στα βουνά
και ποτέ δεν ξαναζωγράφισε.
Ζεν Τύπος και Ουσία. Εκδόσεις
Μπουκουμάνης.
