Τα δώρα του πόνου. Χαλίλ Γκιμπράν.

Και μια γυναίκα μίλησε και είπε, 

Μίλησέ μας για τον πόνο.

Κι εκείνος αποκρίθηκε: 

Ο πόνος σας είναι το σπάσιμο του οστράκου 

που περικλείει τη γνώση σας.

Όπως το τσόφλι του καρπού πρέπει να σπάσει, 

για να βγει η καρδιά του στο φως του ήλιου, 

έτσι κι εσείς πρέπει να γνωρίσετε τον πόνο. 

Κι αν μπορούσατε να κρατάτε στην καρδιά σας 

το θαυμασμό για τα καθημερινά θαύματα της ζωής σας, 

ο πόνος δε θα σας φαινόταν λιγότερο θαυμαστός 

από τη χαρά σας. 

Και θα δεχόσαστε τις εποχές της καρδιάς σας, 

όπως δέχεστε από πάντα τις εποχές 

που περνούν πάνω από τα χωράφια σας. 

Και θα παρατηρούσατε με ηρεμία 

τους χειμώνες της θλίψης σας. 

Πολλούς από τους πόνους σας τους διαλέγετε μονάχοι. 

Είναι το πικρό φάρμακο που μ’αυτό 

ο γιατρός που είναι μέσα σας 

θεραπεύει τον άρρωστο εαυτό σας. 

Γι’αυτό, να εμπιστεύεστε το γιατρό, 

και να πίνετε το φάρμακο του, 

σιωπηλά και ήρεμα. 

Γιατί το χέρι του, 

αν και βαρύ και σκληρό 

οδηγείται από το τρυφερό χέρι του Αόρατου. 

Και η κούπα που σας δίνει, 

μ’όλο που καίει τα χείλη σας, 

είναι φτιαγμένη από τον πηλό 

που ο μεγάλος Αγγειοπλάστης 

μούσκεψε με τα δικά Του Άγια δάκρυα.

Ο προφήτης. Ο κήπος του Προφήτη.

Χαλίλ Γκιμπράν. Εκδόσεις Μπουκουμάνης

Δάκρυα και γέλιο. Χαλίλ Γκιμπράν

Δε θα άλλαζα ποτέ το γέλιο της καρδιάς μου

με όλα τα πλούτη του κόσμου.

Ούτε θα ήμουν ικανοποιημένος με το να μεταλλάξω τα δακρυά μου,

τα δάκρυα της αγωνίας μου,

σε γαλήνη.

Φλογερή μου ελπίδα είναι ότι όλη μου η ζωή σ’αυτή τη γή

Θα αποτελείται απο Δάκρυα και Γέλιο.

Δάκρυα που εξαγνίζουν την καρδιά μου

και μου αποκαλύπτουν το μυστικό και το μυστήριο της Ζωής.

Γέλιο που με φέρνει πιο κοντά στους συνανθρώπους μου.

Δάκρυα που με κάνουν να αισθάνομαι τους πονεμένους.

Γέλιο που συμβολίζει τη χαρά για την ίδια μου την Υπαρξη.

Δακρυα και Γέλιο. Χαλίλ Γκιμπράν

Εκδόσεις  Μπουκουμάνης.



Πρόσεξε τις σκέψεις σου. Χαλίλ Γκιμπράν.

Πρόσεχε τις σκέψεις σου γίνονται λόγια,

Πρόσεχε τα λόγια σου, γίνονται πράξεις,

Πρόσεχε τις πράξεις σου, γίνονται συνήθειες,

Πρόσεχε τις συνήθειες σου, γίνονται ο χαρακτήρας σου,

Πρόσεχε τον χαρακτήρα σου, γίνεται η μοίρα σου.

Χαλίλ Γκιμπράν.

Αγάπη (Χαλίλ Γκιμπράν "Ο Προφήτης)

 

 

Tότε η Αλμήτρα είπε: Μίλησε μας για την Αγάπη.

Κι εκείνος, ύψωσε το κεφάλι του κι αντίκρισε το λαό κι απλώθηκε βαθιά ησυχία.

Και με φωνή μεγάλη είπε:

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, Μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει.

Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την, μ' όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο.

Γιατί όπως η αγάπη σε στεφανώνει, έτσι και θα σε σταυρώσει. Κι όπως είναι για το μεγάλωμα σου, είναι και για το κλάδεμά σου.

Κι όπως ανεβαίνει ως την κορφή σου και χαϊδεύει τα πιο τρυφερά κλαδιά σου που τρεμοσαλεύουν στον ήλιο,

Έτσι κατεβαίνει κι ως τις ρίζες σου και ταράζει την προσκόλληση τους στο χώμα.

Σα δεμάτια σταριού σε μαζεύει κοντά της.

Σε αλωνίζει για να σε ξεσταχιάσει.

Σε κοσκινίζει για να σε λευτερώσει από τα φλούδια σου.

Σε αλέθει για να σε λευκάνει.

Σε ζυμώνει ώσπου να γίνεις απαλός.

Και μετά σε παραδίνει στην ιερή φωτιά της για να γίνεις ιερό ψωμί για του Θεού το άγιο δείπνο.

Όλα αυτά θα σου κάνει η αγάπη για να μπορέσεις να γνωρίσεις τα μυστικά της καρδιάς σου και με τη γνώση αυτή να γίνεις κομμάτι της καρδιάς της ζωής.

Αλλά αν από το φόβο σου, γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης,

Τότε, θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις τη γύμνια σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης. Και να σταθείς στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς, αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου και θα κλαις, αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου.

Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα παρά από τον εαυτό της. Η αγάπη δεν κατέχει κι ούτε μπορεί να κατέχεται, γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη.

Όταν αγαπάς, δε θα 'πρεπε να λες: "Ο Θεός είναι στην καρδιά μου", αλλά μάλλον "Εγώ βρίσκομαι μέσα στην καρδιά του Θεού".

Και μη πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης, γιατί η αγάπη, αν σε βρει άξιο, θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία.

Η αγάπη δεν έχει καμιά άλλη επιθυμία εκτός από την εκπλήρωσή της. Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου: Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στη νύχτα.

Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας.

Να πληγωθείς από την ίδια την ίδια τη γνώση σου της αγάπης. Και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.

Να ξυπνάς την αυγή με καρδιά έτοιμη να πετάξει και να προσφέρεις ευχαριστίες για μια ακόμα μέρα αγάπης. Να αναπαύεσαι το μεσημέρι και να στοχάζεσαι την έκσταση της αγάπης.

Να γυρίζεις σπίτι το σούρουπο με ευγνωμοσύνη στην καρδιά

Και ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή για την αγάπη που έχεις στην καρδιά σου και μ' έναν ύμνο δοξαστικό στα χείλη σου.

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν "Ο Προφήτης, Ο κήπος του Προφήτη". Εκδόσεις Μπουκουμάνης)