Εικόνα

Εικόνα

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,

ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...

Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...


Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Άνθρωπος και Σύμπαν. Παράλληλοι κόσμοι



Από την αρχαιότητα διακηρύσσεται 
η άρρηκτη σχέση του Ανθρώπου με το Σύμπαν.

Στη Γένεση αναφέρεται 
ότι ο Άνθρωπος πλάστηκε άρχοντας τους Σύμπαντος 

ενώ στα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα 
αναφέρεται η προτροπή: 
‘Άνθρωπε Γνώρισε τον Εαυτό σου 
και θα γνωρίσεις το Σύμπαν και τους Θεούς’.
.....................................................................

Όπως ο Δημιουργός του παντός, 
πριν ακόμη δημιουργήσει τα πάντα από το μηδέν, 
είχε μέσα Του ως Βασιλεύς των αιώνων και προγνώστης, 
τη γνώση,τις φύσεις και τους λόγους όλων των όντων, 

έτσι και τον Άνθρωπο που έπλασε κατ’εικόνα Του 
για Βασιλιά της κτίσεως τον έκανε να έχει μέσα του 
όλων των όντων τους λόγους, τις φύσεις και τη γνώση. 

Έτσι, την ξηρότητα και ψυχρότητα του ζωικού χυμού 
τις έχει από τη γη  απ’όπου πλάστηκε. 

Τη θερμότητα και υγρότητα του αίματος 
από τον αέρα και τη φωτιά.

Την υγρότητα και την ψυχρότητα του φλέγματος 
από το νερό.

Από τα φυτά, έχει την ικανότητα για αύξηση.

Από τα ζωόφυτα την ικανότητα για θρέψη. 

Από τα άλογα ζώα το παθητικό.

Από τους Αγγέλους έχει το νοερό και λογικό.

Από το Θεό, τέλος, έχει την άυλη πνοή, 
δηλαδή την ασώματη και αθάνατη ψυχή, 
η οποία διακρίνεται σε νου και λόγο 
και δέχεται τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος,
για να υπάρχει και να ζει. 


..........................................................
Είναι αδύνατον να μελετήσει κανείς 
ένα σύστημα του σύμπαντος 
χωρίς να μελετήσει τον άνθρωπο. 

Ταυτόχρονα είναι αδύνατον 
να μελετήσει κανείς τον άνθρωπο 
χωρίς να μελετήσει το σύμπαν.

Ο Άνθρωπος είναι μια εικόνα του κόσμου.

Δημιουργήθηκε από τους ίδιους νόμους 
που δημιούργησαν ολόκληρο τον κόσμο. 

Αν ο Άνθρωπος γνώριζε και καταλάβαινε τον εαυτό του, 
θα γνώριζε και θα καταλάβαινε ολόκληρο τον κόσμο, 
όλους τους νόμους που δημιουργούν 
και κυβερνούν τον κόσμο. 

Και αντίστροφα, μελετώντας τον κόσμο και τους νόμους 
που κυβερνούν τον κόσμο, 

θα μάθαινε και θα καταλάβαινε τους νόμους που κυβερνούν τον ίδιο. 

Γι’αυτό, η μελέτη του κόσμου 
και η μελέτη του ανθρώπου, 
πρέπει να βαδίζουν παράλληλη 
και η μία να βοηθάει την άλλη. 
.....................................................

Ο άνθρωπος λοιπόν 
έχει ένα μεγαλειώδες πεπρωμένο να εκπληρώσει. 

Να γίνει κύριος του Σύμπαντος 
κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση του Δημιουργού του. 

Για να εκπληρώσει όμως αυτό το πεπρωμένο 
πρέπει πρώτα γα γίνει Κύριος του Εαυτού του. 



Όσιος Νικήτας Στηθάτος.
Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών.
Εκδόσεις.Το Περιβόλι της Παναγιάς.

Αναζητώντας τον κόσμο του Θαυμαστού. 
Πήτερ Ουσπένσκυ. Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος.




Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου