Εικόνα

Εικόνα

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,

ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...

Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...


Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Το ραγισμένο δοχείο. Αυτό που φαίνεται άχρηστο, ίσως είναι εξαιρετικά πολύτιμο.





Μια φορά και έναν καιρό, σε μια επαρχία κάπου στην Κίνα,
ζούσε μια γριούλα η οποία καθημερινά μετέφερε νερό
απο ένα μακρυνό ρυάκι με δυό μεγάλα δοχεία
περάσμενα σε ένα μακρύ ξύλινο κοντάρι
το οποίο στήριζε στους ώμους της.

Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλο το νερό
που μπορούσε να χωρέσει.

Το άλλο ήταν ραγισμένο
και στο τέλος της μακριάς διαδρομής, από το ρυάκι στο σπίτι,
έφθανε με τη στάθμη του νερού έως τη μέση.

Έτσι για πολλά χρόνια
η γυναίκα κουβαλούσε καθημερινά
μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.

Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο
που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό
για τον οποίο είχε κατασκευαστεί.

Το ραγισμένο δοχείο  αντίθετα ήταν πολύ δυστυχισμένο
αφού μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά απο αυτά που έπρεπε.

Κάποια στιγμή δεν άντεξε πια αυτή  την κατάσταση
και αποφάσισε να μιλήσει στη γριούλα.
"Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου
και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!"

"Μα γιατί;" ρώτησε η ηλικιωμένη γυναίκα.
"Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;

"E, να ! Τόσα χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό
λόγω της ρωγμής μου και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!"

Η γυναίκα χαμογέλασε: "Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι
υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά
και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου;

Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα."
"Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες.

Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και τα τοποθετώ το τραπέζι μου.
Αν δεν ήσουν εσύ δεν θα είχα τόση ομορφιά να στολίζει το σπιτικό μου!

"Βέβαια δεν ήταν η ατέλειά του δοχείου που το έκανε ξεχωριστό
αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της αγαθής γυναίκας
να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του.

Ο καθένας μας έχει τις "ρωγμές" του και τις "αδυναμίες" του,
που μπορούν να γίνουν χρήσιμες και να "στολίσουν" τη ζωή μας.
Κάθε "ρωγμή" μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια
και πιο ενδιαφέρουσα, αρκεί κάποιος να μπορέσει να διακρίνει τον τρόπο
με τον οποίο η ατέλεια μας αυτή μπορέι να ομορφύνει
την ίδια μας την ύπαρξη.

"Ραγισμένοι" φίλοι, μην ξεχνάτε να σταματάτε στην άκρη του δρόμου
και να απολαμβάνετε το άρωμα των λουλουδιών που φυτρώνουν στη μεριά σας.

Αν ο καθένας μας μετέτρεπε σαν την ηλικιωμένη γυναίκα
τις ατέλειες του διπλανού του σε κάτι χρήσιμο και όμορφο,
σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.




Για να δείτε την ιστοριά σε βιντεο του youtube πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο.


http://www.youtube.com/watch?v=794VpExmV-I&feature=player_embedded

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου