Θολό Νερό. Σκονισμένος Καθρέφτης. Λιου Ι Μινγκ.

Το θολό νερό είναι ταραγμένο. Αφησέ το να ηρεμήσει και γίνεται διαυγές.

Ενας σκονισμένος καθρέφτης είναι θολός. Καθάρισέ τον και γίνεται διαυγής.


Ο λόγος που οι διάνοιες των ανθρώπων δεν είναι καθαρές

και η φύση τους είναι ασταθής,

είναι γιατί έχουν γεμίσει πόθους και συναισθήματα.

Προσθέστε σε αυτά αιώνες νοητικής συνήθειας, 

αποκτημένες επιρροές που παραπλανούν τον νού,

τις παραφυάδες τους που κλείνουν το άνοιγμα της επίγνωσης-

Αυτά είναι σαν το θολό νερό και το σκονισμένο καθρέφτη...

Ο αληθινός νους και η αληθινή ουσία έχουν χαθεί εντελώς.

Αν μπορέσει κανείς να το αντιληφθεί ξαφνικά  και να αλλάξει κατεύθυνση,

να ξεπλύνει τη βρωμιά και τη μόλυνση,

να απομακρύνει βαθμιαία τις μεροληπτικές νοητικές συνήθειες μιας ζωής,

τις περιπλανώμενες σκέψεις,

και τις διεστραμμένες πράξεις,

Αυξάνοντας σε δύναμη και επιμονή,

απομακρύνοντας συνεχώς τη σκουριά,

μέχρις ότου δεν μένει τίποτα πια για να απομακρυνθεί,

τότε όταν η βρωμιά φεύγει το χρυσάφι μένει καθαρό.

Τότε ο αρχικός νούς και η θεμελιώδης ουσία αυθόρμητα θα προβάλλουν πλήρως,

το φώς της σοφίας ξαφνικά θα λάμψει

και το άτομο θα δεί καθαρά το σύμπαν 

σαν να βρίσκεται στην παλάμη του χεριού του χωρίς κανένα εμπόδιο...

Αυτό μοιάζει σαν το θολό νερό που επιστρέφει στη διαύγεια όταν ηρεμεί,

και σαν τον σκονισμένο καθρέφτη που ξαναβρίσκει τη λάμψη του όταν γυαλίζεται

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ,

ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΕΙΨΗ.

Πηγή
Η αφύπνιση στο Ταό. Εκδόσεις Κέδρος.

''Ηθικά Νικομάχεια'' Αριστοτέλης

Δύο λοιπόν, όπως είδαμε, είναι τα είδη της αρετής,

η διανοητική και η ηθική.

Η διανοητική αρετή χρωστάει και τη γένεση και την αύξηση της

κατά κύριο λόγο στη διδασκαλία

(γι’ αυτό κι εκείνο που χρειάζεται γι’ αυτήν είναι η πείρα και ο χρόνος),

ενώ η ηθική αρετή είναι αποτέλεσμα του έθους (δηλαδή της συνήθειας),

καθώς και το ίδιο της το όνομα (ηθική), άλλωστε,

μικρή μόνο διαφορά παρουσιάζει από τη λέξη έθος.

Αυτό ακριβώς κάνει φανερό ότι

καμιά ηθική αρετή δεν υπάρχει μέσα μας εκ φύσεως.

Πραγματικά,

δεν υπάρχει πράγμα εφοδιασμένο από τη φύση με κάποιες ιδιότητες,

που να μπορείς να το συνηθίσεις να αποκτήσει άλλες ιδιότητες.

Παράδειγμα η πέτρα: καμωμένη από, τη φύση να πηγαίνει προς τα κάτω,

δεν είναι δυνατό να συνηθίσει να πηγαίνει προς τα πάνω,

έστω κι αν χιλιάδες φορές προσπαθήσει κανείς να της το μάθει

πετώντας την και ξαναπετώντας την προς τα πάνω·

ούτε η φωτιά μπορεί να συνηθίσει να πηγαίνει προς. τα κάτω.

γενικά δεν υπάρχει πράγμα καμωμένο από τη φύση

που συμπεριφέρεται με έναν ορισμένο τρόπο,

να μπορεί να συνηθίσει να συμπεριφέρεται με άλλον τρόπο.

Συμπέρασμα: οι αρετές δεν υπάρχουν μέσα μας εκ φύσεως

-ούτε όμως και είναι αντίθετη προς τη φύση μας η γένεση τους μέσα μας:

Δηλαδή η φύση μας έκανε επιδεκτικούς στις αρετές,

τέλειοι όμως σ’ αυτές γινόμαστε με τη διαδικασία του έθους (της συνήθειας).

Πηγή

http://blogs.sch.gr/stratilio/archives/695

Στη νύχτα που έρχεται.. Μελισσάνθη

Ξεκινάμε ανάλαφροι καθώς η γύρη
που ταξιδεύει στον άνεμο.

Γρήγορα πέφτουμε στο χώμα
ρίχνουμε ρίζες, ρίχνουμε κλαδιά
γινόμαστε δέντρα που διψούν ουρανό
κι όλο αρπαζόμαστε με δύναμη απ᾿ τη γη

Μας βρίσκουν τ᾿ ατέλειωτα καλοκαίρια
τα μεγάλα κάματα.
Οι άνεμοι, τά νερά
παίρνουν τά φύλλα μας.

Αργότερα
πλακώνουν οἱ βαριές συννεφιές
μας τυραννούν οι χειμώνες κι οι καταιγίδες

Μα πάντα αντιστεκόμαστε,
ορθωνόμαστε
πάντα ντυνόμαστε με νέο φύλλωμα

Ὡσότου, φτάνει ένας άνεμος παράξενος
-κανεις δε ξέρει πότε κι από ποὺ ξεκινά-
μας ρίχνει κάτω
μ᾿ όλες μας τις ρίζες στον αέρα.

Γιὰ λίγο ακόμα μες στη φυλλωσιά μας
κάθεται κρυμμένο
-να πει μία τρίλια του στη νύχτα που έρχεται-
ένα πουλί.

Το γνώθι Σαυτόν. Αγιος Νεκτάριος

Η επίγνωσις του Εαυτού είναι η πρώτιστη τω ανθρώπω υποχρέωσις.

Ο άνθρωπος ως ον λογικόν ηθικώς, ελεύθερον και θρησκευτικόν

είναι όν υψηλής περιωπής και προώρισται ίνα αποβεί όμοιον τω Θεώ,

κατ'εικόνα του Οποίου επλάσθη,

και γένηται κοινωνός της Θείας Αγαθότητας και Μακαριότητας.

Αλλ' ίνα αποβή ομοίωμα θείον ,

οφείλει πρωτίστως να επιγνώ Εαυτόν.

Ανευ της Εαυτού επιγνώσεως

πλανάται εν τοις σκεψεσιν αυτού,

κατακυριεύεται υπο ποικίλων παθών,

τυραννείται υπο σφοδρών επιθυμιών,

τυρβάζει περί πολλά και μάταια

και διανύει βίον ανώμαλον, άτακτον, πολυπράγμονα,

σφαλλόμενος εν πάσι,

παραπαίων εν τη οδώ,

κλονούμενος εν εκάστι βήματι

και προσκόπτει και πίπτει και συντρίβεται.

Ο αγνοών Εαυτόν αγνοεί και τον Θεόν.

Ο δε Αγνοών τον Θεόν αγνοεί την Άλήθειαν και την φύσην των πραγμάτων...

Οίεται είναι τι μέγα , μηδαμινός ων,

και επαίρεται , ταπεινός ων.

Αγίου Νεκταρίου ''Το γνώθι σαυτόν''

Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος

Ποτέ μην εγκαταλείπεις τον αγώνα. Martin Luther King Jr

Ποτέ μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια.

Αν δεν μπορείς να πετάξεις, τότε τρέχα.

Αν δεν μπορείς να τρέξεις, τότε περπάτα.

Αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τότε σύρσου.

Αλλά ότι και να κάνεις..

Συνέχισε να κινείσαι προς τα εμπρός !

Martin Luther King Jr

Σμιλεύοντας την ψυχή μας. Πλωτίνος

Κλειστείτε στον εαυτό σας και κοιτάξτε.

Κι αν δεν βρίσκετε τον εαυτό σας όμορφο,

πράξτε όπως και ο δημιουργός ενός αγάλματος

που πρέπει να γίνει όμορφο.

Κόβει από εδώ.

Λειαίνει από εκεί.

Κάνει αυτή τη γραμμή πιό ανάλαφρη.

Εκείνη πιό καθαρή.

Μέχρι που ένα όμορφο πρόσωπο προβάλλει.

Ετσι πρέπει να κάνετε και εσείς...

Να μην πάψετε ποτέ να σμιλεύετε το αγαλμά σας !

Μπορείτε να καταλάβετε λέξεις με ανακατεμένα γράμματα ;

Μή βιαστείτε να απαντήσετε όχι!

Διαβάστε το παρακάτω κείμενο.

Σνφμύωα με μια έυρενα στο Πισήναπιμετο του Κμτρπιαίζ δεν πεαίζι ρλόο με τι σριεά ενίαι τοθοπεμέτενα τα γταμάμρα σε μια λξέη, αεκρί το πώτρο και το ταελείτυο γάμρμα να ενίαι στη στωσή θσέη. Τα υλοπιόπα μροπούν να ενίαι σε τχίυεας θιέεσς και μροπετίε να δαβαιάεστε τις λιεξές χρωίς πλβημόρα. Ατυό γνίταει γαιτί ο απρώνθονις εκέγλφοας δεν δαεβζιάι γάμρμα γάμρμα κθάε λξέη αλλά τη λξέη σαν σνύλοο. Το ξρέω ότι ενίαι δσκύολο να το πεστιέψτε και μροπεί να σας φεανί παλοράγο, αλλά ενίαι ένα πιαδνίγι του εφελάκγου που ατυή τη σγμιτή δεν δαεβζιάι τα γταμάμρα ξωχεστριά, αλλά τη λξέη σαν σνύολο..

Τορεμρό;

Έρευνες που έγιναν στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αναφέρουν ότι μπορούμε να διαβάσουμε ολόκληρο κείμενο χωρίς πρόβλημα, ακόμη κι αν τα γράμματα είναι ανακατεμένα. Δεν παίζει ρόλο με ποια σειρά είναι ανακατεμένα τα γράμματα σε μια λέξη, αρκεί το πρώτο και το τελευταίο γράμμα να είναι στη σωστή θέση.

Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν διαβάζει κάθε γράμμα χωριστά, αλλά τη λέξη σαν σύνολο.