Εικόνα

Εικόνα

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει...


Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,

ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος...

Ακούστηκαν πολλές απόψεις...

Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του Ανθρώπου γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε...

Ετσι και έγινε.


Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του...


Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Η μέθοδος του Χαμόγελου. Aivanhov




Oταν δεν είστε σε καλή κατάσταση,
γιατί παρασυρθήκατε,
γιατί μάθατε άσχημα νέα
ή γιατί σας πρόσβαλαν,
υπάρχει μία σπουδαία μέθοδος.

Είναι η μέθοδος του χαμόγελου.

Ακόμη και άν είστε μόνος,
προσπαθήστε να χαμογελάσετε
για να αποδείξετε ότι είστε πάνω από τις δυσκολίες.

Να σκέφτεστε ότι είστε άτρωτος,
ότι είστε αθάνατος,
και δώστε έτσι ένα χαμόγελο περνώντας μπροστά από τον καθρέφτη.

Αυτό το χαμόγελο θα είναι ίσως λίγο σπασμωδικό,
δεν πειράζει όμως,
είναι ήδη η αρχή μιας καλυτέρευσης.

Γιατί πίσω από τη μέθοδο του χαμόγελου υπάρχει η μεθοδος της Αγάπης.

Μόλις εφαρμόσετε αυτή τη μέθοδο,
αμέσως αισθάνεστε καλύτερα
και έτσι βρίσκετε πιο εύκολα λύσεις στα προβληματά σας.


Aivanhov.
Για μία καινούργια ζωή .Χρυσοί κανόνες.
εκδοσεις PROSVETA





Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Νηστεύεις; Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος







Νηστεύεις;

Ἀπόδειξέ μού το διά μέσου τῶν ἴδιων ἔργων.

Ποιά ἔργα ἐννοεῖ;

Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις.
Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του.
Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις.

Ἄς μή νηστεύει λοιπόν μόνο τό στόμα,
ἀλλά καί τα μάτια καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια καί τά χέρια
καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματός μας.

Νά νηστεύουν τά χέρια,
παραμένοντας καθαρά ἀπό τήν ἁρπαγή καί τήν πλεονεξία.

Νά νηστεύουν τά πόδια,
ξεκόβοντας ἀπό τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν σέ ἁμαρτωλά θεάματα.

Νά νηστεύουν τά μάτια,
ἐξασκούμενα νά μήν πέφτουν ποτέ λάγνα πάνω σέ ὄμορφα πρόσωπα,
οὔτε νά περιεργάζονται τά κάλλη τῶν ἄλλων…

Δέν τρῶς κρέας;
Νά μή φᾶς καί τήν ἀκολασία διά μέσου τῶν ματιῶν.

Ἄς νηστεύει καί ἡ ἀκοή.
Καί νηστεία τῆς ἀκοῆς εἶναι νά μή δέχεται κακολογίες καί διαβολιές…

Ἄς νηστεύει καί τό στόμα ἀπό αἰσχρά λόγια καί λοιδορίες.

Διότι τί ὄφελος ἔχουμε, ὅταν ἀπέχουμε ἀπό πουλερικά καί ψάρια,
δαγκώνουμε όμως και κατατρώμε τους αδελφούς μας


Άγ.Ιωάννης Χρυσόστομος


Πηγή



Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Αδιαλείπτως προσευχεσθε! Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης




Κανείς ας μη νομίζει, αδελφοί μου χριστιανοί,
πως μόνον οι Ιερείς και οι μοναχοί πρέπει να προσευχονται αδιάλειπτα,
και όχι οι λαικοί.

Οχι! Οχι! Κάθε χριστιανός, χωρίς εξαίρεση οφείλει να προσευχεται συνεχώς.
Ο Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος διδάσκει όλους τους χριστιανούς
ότι το όνομα του Θεού πρέπει να μνημονεύεται στην προσευχή
τόσο συχνά όσο αναπνεύουμε...

Οταν ο Απόστολος μας παρήγγειλε: ''Αδιαλείπτως προσευχεσθε'',
ενοούσε πως πρέπει να προσευχόμαστε εσωτερικά με τη διανοιά μας
και αυτό είναι κάτι που μπορούμε πάντα να κάνουμε.

Οταν ασχολούμαστε με χειρονακτική εργασία και όταν περπατάμε
ή καθομαστε, όταν τρώμε και όταν πίνουμε,
μπορουμε πάντα να προσευχόμαστε με τη διάνοια
και να ασκούμε την εσωτερική προσευχή,
πράγμα που ευχαριστει πολύ το Θεό.

Ας δουλεύουμε με το σώμα μας
και ας προσευχόμαστε με την ψυχή μας.

Ο Εξωτερικός μας εαυτός ας εκτελεί τη φυσική εργασία,
και ο Εσωτερικός ας συγκεντρωθεί πλήρως και ολοκληρωτικά
στην υπηρεσία του Θεού
και ποτέ να μην υποστείλουμε τη σημαία της πνευματικής εργασίας
της εσωτερικής προσευχής.



Αγιος Νικόδημος Ο Αγιορείτης.
Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών.




Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Δημιουργηθήκαμε για να προσευχόμαστε. Κάλλιστος Ware




Η προσευχή και η λατρεία, λοιπόν,
συνεχίζονται ακαταπαυστα μέρα και νύχτα,
υπό την έννοια ότι αποτελούν μέρος της υπαρξής μας,
όχι κάτι που κάνουμε ή λέμε ή σκεφτόμαστε,
αλλά κάτι που είμαστε

Η προσευχή είναι για μας πιο ουσιαστική,
ένα τμήμα του εαυτού μας
πιο αναπόσπαστο απ'το ρυθμό της αναπνοής
ή τον παλμό της καρδιάς μας.

Δημιουργηθήκαμε για να προσευχόμαστε.

Η προσευχή είναι η αληθινή μας φύση,
και το καθετι θα πρέπει να μετατραπεί σε προσευχή.

Δεν αρκει να λέμε προσευχές:
πρέπει να γίνουμε οι ίδιοι προσευχή,
να είμαστε προσευχή,
μία προσευχή ένσαρκη.

Δεν αρκεί να έχουμε κάποιες στιγμές που να δοξολογούμε.

Ολη η ζωή,κάθε πράξη, κάθε χειρονομία,
ακόμη και το χαμόγελο στο προσωπο του ανθρώπου,
πρέπει να γίνει ένας ύμνος λατρείας,
μια προσφορά,
μια προσευχή.

Πρέπει να προσφέρουμε όχι ότι έχουμε,
αλλά ότι είμαστε.



Η εντός ημών Βασιλεία. Καλλιστος Ware.
Εκδόσεις Ακρίτας.







Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Οι γενναίοι πεθαίνουν μόνο μία φορά. Μητροπολίτης Αντώνιος Σουρόζ.




Ο θάνατος είναι η Λυδιά Λίθος της στάσης μας απέναντι στη ζωή.


Οι ανθρωποι που φοβούνται το Θάνατο,

φοβούνται τη ζωή.


Είναι αδύνατο να μη φοβάται κανείς τη ζωή,

με όλη την περιπλοκοτητα και τους κινδύνους της,

αν φοβάται το θάνατο...


Αν φοβόμαστε το θάνατο,

δεν θα είμαστε ποτέ έτοιμοι να διακινδυνεύσουμε.


Θα περάσουμε τη ζωή μας μ'ενα δειλό, προσεκτικό και άτολμο τρόπο.


Μόνο αν αντιμετωπίσουμε τον Θάνατο,

του δώσουμε νόημα και προσδιορίσουμε τη θέση του

και τη θέση μας σε σχέση με αυτόν,

θα μπορέσουμε να ζήσουμε με τρόπο άφοβο

ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΜΑΣ...


Αντώνιος Σουρόζ ''On death''





Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Τα ξυλοπάπουτσα και η ομπρέλλα. Ιστορία Ζεν.




Μετά από δεκαετή μαθητεία,
ο Tenno έφτασε τον βαθμό του δασκάλου Ζεν.

Υπερήφανος για το κατόρθωμά του
θέλησε να επισκεφθεί το φημισμένο δάσκαλο Nan-in

Μια βροχερή μέρα ξεκίνησε να τον συναντήσει.

Καθώς μπήκε μέσα στο σπίτι, ο δάσκαλος τον υποδέχτηκε με μια ερώτηση
«άφησες τα ξυλοπάπουτσα και την ομπρέλα σου στην είσοδο;»

«Ναι» απάντησε ο Tenno

«Πες μου» συνέχισε ο δάσκαλος

«άφησες την ομπρέλα σου αριστερά από τα ξυλοπάπουτσα ή από τα δεξιά;»

Ο Tenno αιφνιδιάστηκε αρχικά από την ερώτηση
και κατόπιν έσκυψε το κεφάλι
καθώς συνειδητοποίησε οτι στη βιασύνη του να συναντήσει το Δάσκαλο
είχε πετάξει μηχανικά την ομπρέλλα στο πάτωμα
χωρίς να θυμάται που.

Κατάλαβε έτσι ότι δεν είχε ακόμα κατακτήσει την απόλυτη επίγνωση.

Εμεινε λοιπόν στο πλάι του Nan-in ως μαθητής του, για άλλα δέκα χρόνια.






Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Το στραβό δέντρο. Ιστορία ζεν




Μια φορά ο Λάο-Τσε περπατούσε µε τους µαθητές του στο δάσος
ενώ οι υλοτόµοι εργαζόταν
και το δάσος ήταν γεµάτο µε κομένα δέντρα.

Ο Λάο-Τσε αντιλήφθηκε ένα δέντρο που έστεκε ακόμη όρθιο.
Το δέντρο είχε λοξό, καµπύλο κορµό µε πολλά κλαδιά.

Ο Δάσκαλος έστειλε τους µαθητές να ρωτήσουν,
γιατί δεν έκοψαν αυτό το δέντρο.

Είναι άχρηστο, απάντησε ο παλιότερος υλοτόµος,
απ’ αυτό το δέντρο δεν µπορείς να κάνεις τίποτα.

Οι μαθητές ανέφεραν την απάντηση στον Λαο Τσε
ο οποίος χαμογελώντας τους είπε

Να είστε όπως αυτό το δέντρο, να µάθετε να είστε άχρηστοι
και τότε κανένας δε θα σας πειράζει.

Αυτό το δέντρο είναι σοφό.

Κοιτάξτε γύρω του τα κομένα δέντρα, ήταν ίσια, λυγερά και ψηλά.
Αυτά τα δέντρα ήταν υπερήφανα για τον εαυτό τους
και έγιναν για κάποιους χρήσιµα.

Να είστε ανώφελοι και άχρηστοι,
δηλαδή να µην γίνεστε εµπόρευµα,
που µπορεί κανείς να το πουλήσει και να το αγοράσει.