Το κλεμένο Ευαγγέλιο. Γεροντικό

Ελεγαν για τον Αββά Γελάσιο

 ότι είχε ένα δέρματινο Ευαγγέλιο αξίας 18 χρυσών νομισμάτων,

το οποίο είχε αφήσει στην εκκλησία  

για να το διαβάζει όποιος αδελφός ήθελε.

Κάποιος ξένος λοιπόν που ήρθε να επισκεφθεί το γέροντα,

καθώς το είδε το επιθύμησε

και αφου το έκλεψε έφυγε.

Ο γέροντας αν και το κατάλαβε δεν αντέδρασε.

Ο ξένος λοιπόν πήγε στην πόλη να το πουλήσει

και αφού βρήκε κάποιον υποψήφιο αγοραστή

ζητούσε 16 νομίσματα.

Ο υποψήφιος αγοραστής ωστόσο πριν το αγοράσει

ήθελε να συμβουλευτεί κάποιον ειδικο

για να διαπιστώσει αν όντως το ευγγέλιο άξιζε αυτά τα χρήματα.

Ετσι λοιπον πήρε το Ευαγγέλιο

και το έφερε στον Πατερ Γελάσιο να το εκτιμήσει.

Έκείνος αν και το αναγνώρισε δεν είπε τίποτα

και συμβούλευσε τον άνθρωπο να το αγοράσει

γιατί όντως άξιζε αυτά τα χρήματα.

Ο Αγοραστής επέστρεψε στον πόλη και συναντήθηκε με τον ξένο.

Του είπε λοιπόν οτι πήγε το Ευαγγέλιο στον Αββά Γελάσιο

και εκείνος του είπε ότι το Ευαγγέλιο άξιζε πολύ λιγότερο.

Μόλις ο ξένος άκουσε το όνομα του Αββα Γελάσιου του λέει

Δεν σου είπε τίποτα άλλο ο Γεροντας.

Οχι

Τοτε λέει ο ξένος

Δεν επιθυμω πιά να πουλήσω το Ευαγγέλιο

Κατανύχθηκε λοιπόν ο ξένος και επέστρεψε στον Γεροντα Γελάσιο.

Εβαλε μετάνοια και τον παρακάλεσε να δεχθεί πίσω το Ευαγγέλιο

ενώ ο Γερόντας δεν ήθελε να το δεχθεί,

Του λέει λοιπόν τότε:

Αν δεν το πάρεις δεν θα έχω ησυχία

και του απαντά ο Γεροντας.

Αν δεν έχεις ησυχία τότε να το δέχομαι.

Τότε ο ξένος αποχώρησε γαλήνιος

και για όλη του τη ζωή θυμόταν την πράξη του Γεροντα.

Γεροντικό

(Ιστορίες απο τη ζωή των Πατέρων της Ερήμου

των πρώτων Χριστιανικών αιώνων)

Οι ανάξιοι υποτακτικοί. Γεροντικό

Ενας φημισμένος ασκητής

ξεκίνησε με τους δύο υποτακτικούς του

για την αγρυπνία της Ανάστασης  σε ένα μοναστήρι της περιοχής.

Ο δρόμος ήταν δύσβατος και κοπιαστικός

κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου.

Οι δύο νεαροί μοναχοί προπορεύονταν αρκετά

ενώ πίσω ο Γεροντας ακολουθούσε πιο αργά

προσευχόμενος στο Θεό να του αποκαλύψει

την πνευματική κατάσταση των υποτακτικών του.

Σε ένα σημείο της διαδρομής κείτονταν τραυματισμένος

ένας άνθρωπος που είχε δεχθεί επίθεση ληστών.

Οι δύο μοναχοί μόλις τον είδαν κονταστάθηκαν,

του έδωσαν λίγο νερό

και παρά τις εκκλήσεις του τον εγκατέλειψαν

καθώς όπως είπαν βιάζονταν να προλάβουν την αγρυπνία.

Σε λίγο έφτασε και ο Γέροντας.

Ανθρωπε του Θεού, μη με εγκαταλείπεις αναφώνησε ο πληγωμένος.

Παιδί πως μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο,

κάνε κουράγιο και μαζί θα φτάσουμε στο μοναστήρι.

Ο γέροντας πήρε στους ώμους τον πληγωμένο

και με πολύ δυσκολία προχωρούσε.

Ξαφνικά άρχισε να νιώθει το βάρος να ελαφρώνει

εως ωτου χάθηκε τελείως.

Παραξενεμένος κοίταξε πάνω του και είδε τον πληγωμένο

να αιωρείται ολόλαμπρος στον ουρανό.

Ευλογημένε Γεροντα, χαίρε ότι πολύς ο μισθός σου

στον ουρανό.

Με έστειλε ο Θεός να απαντήσω στο ερώτημα σου.

Οι υποτακτικοί σου είναι ανάξιοι της Βασιλείας του Θεού,

αφού η καρδιά τους δεν γνωρίζει την Αγάπη.

Γεροντικό

(Από τη ζωή των Πατέρων της ερήμου 

των πρώτων Χριστιανικών χρόνων)

Η δύναμη της μετάνοιας. Αββάς Ποιμένας

Ενας νεαρός μοναχός συντετριμένος πήγε στον Αββά Ποιμένα.

Επεσα σε μεγάλο σφάλμα Αββά

και θέλω να μετανοήσω τουλάχιστον για τρία χρόνια.

Είναι πολλά, του είπε ο Γεροντας.

Πιστεύεις ότι τρείς μήνες είναι αρκετοί;

Και αυτοί είναι πολλοί !

Αν ειλικρινά μετάνιωσες

και δεν επαναλάβεις το λάθος σου

και σε τρείς ημέρες σε δέχεται η Αγαθότητα του Θεού!

Γεροντικό

(Ιστορίες από τη ζωή των Πατέρων της Ερήμου,

των πρώτων Χριστιανικών αιώνων)

Το αηδόνι και η πεταλούδα. Μοσλέχ Εντίν Σααντί

"Ένας σοφός ήταν βυθισμένος σε πέλαγα στοχασμών.

Σαν βγήκε από την έκστασή του κάποιος φίλος του τού είπε χωρατεύοντας:

-Τι μας έφερες από τον όμορφο κήπο που περπάταγες;-

Είχα αποφασίσει να γεμίσω με ρόδα την ποδιά μου και να σας τα μοιράσω,

μα η μυρωδιά των ρόδων με μέθυσε σε τέτοιο βαθμό

που ξέφυγε η άκρη της ποδιάς μου από το χέρι μου...

Ω, αηδόνι, μάθε από την πεταλούδα πως να αγαπάς!

Πυρπολημένη από τον Έρωτα ξεψύχησε γαλήνια!"

Ο κήπος με τα ρόδα, Σααντί

Eκδόσεις  PRINTA 

Το φώς του λυχναριού. Λιου Ι Μινγκ

Οταν το φώς του λυχναριού λάμπει μέσα σένα δωμάτιο,

τότε το δωμάτιο είναι φωτεινό,

ενώ έξω επικρατεί σκοτάδι.

Οταν το λυχνάρι μεταφέρεται έξω,

τότε έξω έχει φώς,

ενώ μέσα είναι σκοτεινά.

Η νοημοσύνη και η γνώση των ανθρώπων είναι σαν το Φως του λυχναριού.

Αν το φώς λανθασμένα χρησιμοποιείται εξωτερικά,

μέναν ερειστικό και επιθετικό τρόπο,

στοχεύοντας στη φήμη και το κέρδος,

μηχανορρραφώντας και συναινώντας σε παρανομίες μέρα νύχτα,

δημιουργώντας χιλιάδες φαντασιώσεις,

κυνηγώντας τεχνητά αντικείμενα και χάνοντας την αρχική πηγή,

φωτεινοί στο εξωτερικό και σκοτεινοί στο εσωτερικό ,

αυτό θα συνεχίσει μέχρις ότου το σώμα βλαφθεί 
και η ζωή θα χαθεί.

Αν οι άνθρωποι παραβλέπουν το τεχνητό και επιστρέφουν στο αληθινό,

αφήνουν τον διανοουμενισμό και την πονηριά,

ασκούν την εσωτερική επίγνωση ,

εκλεπτύνουν τον εαυτό και κυριαρχούν στο νού,

παρατηρούν όλα τα πράγματα με απόσπαση,

δεν παρασύρονται από εξωτερικά πράγματα

και δεν επηρεάζονται από αισθητικές εμπειρίες,

όντας φωτεινοί μέσα και σκοτεινοί έξω,

τότε μπορούν να προσβέπουν στη σοφία

και να γίνουν φωτισμένοι.

Το φως που δεν  θαμπώνει οδηγεί στην υψηλή φώτιση,

γιαυτό ένας αρχαίος λέει

''Ο μεγάλος σοφός εμφανίζεται  αδαής, ο Μεγάλος γνώστης μοιάζει Ανόητος''

Η αφύπνιση στο Ταό. Λιού Ι Μινγκ.

Έκδόσεις Κεδρος.

Το σκάκι και ο συμβολισμός του. Titus Burckhardt

Η μάχη που διαδραματίζεται στη σκακιέρα μπορεί να ιδωθεί απο διάφορες πλευρές.

Η πλέον ουσιώδης για τον άνθρωπο είναι αυτή που μας παρουσιάζει

τον πόλεμο του λευκού και του μαύρου

ως αντίστοιχο του εσωτερικού πολέμου του ανθρώπου

ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό,

στο σκοτάδι και το κακό που φέρνει μέσα του,

στην ατομικότητά του.

Δίχως αυτήν την καθυπόταξη ,

είναι αδύνατον ο άνθρωπος να κατακτήσει την εσωτερική ειρήνη.

Οσον αφορά τον συμβολισμό των κάθε κομματιών ξεχωριστά,

ο Βασιλιάς είναι ο οφθαλμός της καρδιάς, ο Ήλιος, η εσωτερική συνθετική διάνοια.

Αν και είναι το σημαντικότερο κομμάτι στο παιχνίδι,

δε συμμετέχει ενεργά στο παιχνίδι

παρά μόνο μέσω των ακτίνων του.

Η βασίλισσα είναι ο αντανακλαστικός Νους, η Σελήνη.

Αποτελεί το πρόσωπο του Βασιλιά στον κόσμο.

Ο Αξιωματικός, η κίνηση του οποίου βασίζεται στο τρίγωνο,

αντιπροσωπεύει τις θυληκές ιδιότητες της ψυχής.

Ο Πύργος, η κίνηση του οποίου βασίζεται στο τετράγωνο,

αντιπροσωπεύει τις αρσενικές ιδιότητες της ψυχής.

Ο Ιππος αντιπροσωπεύει τη διαίσθηση.

Τέλος τα πιόνα συμβολίζουν τους κοινούς ανθρώπους

που η κίνηση τους μόνο προς τα εμπρός δηλώνει την αδυναμία τους

να αντιστρέψουν-όσο παραμένουν πιόνια- τη φορά των πραγμάτων

και τον εγκλωβισμό τους στις χρονικές και χωρικές συνθήκες.

Στην Ινδική καθομιλουμένη το πιόνι που φτάνει στην όγδοη γραμμή

και προάγεται σε Βασίλισσα ονομάζεται Kamacarin,

λέξη που υποδηλώνει τον απελευθερωμένο άνθρωπο

του οποίου η πνευματική αναγέννηση έχει συντελεστεί,

γιαυτό και ''κινείται όπου θέλει''.

Αυτή η Προαγωγή αποτελεί σύμβολο της τελικής μεταμόρφωσης,

η οποία λαμβάνει χώρα όταν ο ''ταξιδευτής'',

έχοντας διασχίσει την κλίμακα ή τον ωκεανό των μορφών,

φτάνει στην ''απώτατη ακτή''.

Το σκάκι και ο συμβολισμός του. Titus Burckhardt.

Εκδόσεις Πεμπτουσία.

Ο ομορφότερος ναός του κόσμου. Πυθαγόρας

Οι ναοί που έχουν χτιστεί με ανθρώπινα χέρια δε δίνουν δόξα στο θεό

αλλά είναι σταθερά μνημεία της ματαιοδοξίας του ανθρώπου.

Ολοι οι ναοί που ορθώνει η υπερηφάνεια του ανθρώπου,

σ'ολους τους αιώνες,

με τον καιρό γίνονται ερείπια και σκόνη.

Η ψυχή του ανθρώπου είναι πιο ανθεκτική

απ'όσο  ο πιο αδαμάντινος γρανίτης και το μάρμαρο.

Οι ναοί θρυμματίζονται σε σκόνη και εξαφανίζονται,

αλλά η ψυχή του ανθρώπου αντέχει για πάντα.

Ο Κόσμος μόνος του είναι ο αληθινός ναός του Θεού.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΗΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ.

Οποιοδήποτε μέρος όπου μπορεί να ησυχάσει το πνεύμα του ανθρώπου

είναι κατάλληλο για τη λατρεία του Θεού.

ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΑΤΙ ΟΜΟΙΟ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ.

ΓΙΑΥΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΩΣ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

Θα τιμήσεις το Θεό καλύτερα αν γίνεις σαν Θεός στις σκέψεις σου

Ο Σοφός άνθρωπος είναι μόνο Ιερέας,

ένας εραστής του Θεού,

 επιδέξιος στο να προσεύχεται.

Γιατί εκείνος ο άνθρωπος μόνο ξέρει πως να λατρεύει,

οταν αρχίζει προσφέροντας τον εαυτό του σαν θυσία.

ΠΛΑΘΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΨΥΧΗ Σ'ΕΝΑ ΘΕΙΚΟ ΕΙΔΩΛΟ.

Πυθαγόρας. Hobart Huson

Νεα εποχή.