Το γνώθι Σαυτόν. Αγιος Νεκτάριος

Η επίγνωσις του Εαυτού είναι η πρώτιστη τω ανθρώπω υποχρέωσις.

Ο άνθρωπος ως ον λογικόν ηθικώς, ελεύθερον και θρησκευτικόν

είναι όν υψηλής περιωπής και προώρισται ίνα αποβεί όμοιον τω Θεώ,

κατ'εικόνα του Οποίου επλάσθη,

και γένηται κοινωνός της Θείας Αγαθότητας και Μακαριότητας.

Αλλ' ίνα αποβή ομοίωμα θείον ,

οφείλει πρωτίστως να επιγνώ Εαυτόν.

Ανευ της Εαυτού επιγνώσεως

πλανάται εν τοις σκεψεσιν αυτού,

κατακυριεύεται υπο ποικίλων παθών,

τυραννείται υπο σφοδρών επιθυμιών,

τυρβάζει περί πολλά και μάταια

και διανύει βίον ανώμαλον, άτακτον, πολυπράγμονα,

σφαλλόμενος εν πάσι,

παραπαίων εν τη οδώ,

κλονούμενος εν εκάστι βήματι

και προσκόπτει και πίπτει και συντρίβεται.

Ο αγνοών Εαυτόν αγνοεί και τον Θεόν.

Ο δε Αγνοών τον Θεόν αγνοεί την Άλήθειαν και την φύσην των πραγμάτων...

Οίεται είναι τι μέγα , μηδαμινός ων,

και επαίρεται , ταπεινός ων.

Αγίου Νεκταρίου ''Το γνώθι σαυτόν''

Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος

Ποτέ μην εγκαταλείπεις τον αγώνα. Martin Luther King Jr

Ποτέ μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια.

Αν δεν μπορείς να πετάξεις, τότε τρέχα.

Αν δεν μπορείς να τρέξεις, τότε περπάτα.

Αν δεν μπορείς να περπατήσεις, τότε σύρσου.

Αλλά ότι και να κάνεις..

Συνέχισε να κινείσαι προς τα εμπρός !

Martin Luther King Jr

Σμιλεύοντας την ψυχή μας. Πλωτίνος

Κλειστείτε στον εαυτό σας και κοιτάξτε.

Κι αν δεν βρίσκετε τον εαυτό σας όμορφο,

πράξτε όπως και ο δημιουργός ενός αγάλματος

που πρέπει να γίνει όμορφο.

Κόβει από εδώ.

Λειαίνει από εκεί.

Κάνει αυτή τη γραμμή πιό ανάλαφρη.

Εκείνη πιό καθαρή.

Μέχρι που ένα όμορφο πρόσωπο προβάλλει.

Ετσι πρέπει να κάνετε και εσείς...

Να μην πάψετε ποτέ να σμιλεύετε το αγαλμά σας !

Μπορείτε να καταλάβετε λέξεις με ανακατεμένα γράμματα ;

Μή βιαστείτε να απαντήσετε όχι!

Διαβάστε το παρακάτω κείμενο.

Σνφμύωα με μια έυρενα στο Πισήναπιμετο του Κμτρπιαίζ δεν πεαίζι ρλόο με τι σριεά ενίαι τοθοπεμέτενα τα γταμάμρα σε μια λξέη, αεκρί το πώτρο και το ταελείτυο γάμρμα να ενίαι στη στωσή θσέη. Τα υλοπιόπα μροπούν να ενίαι σε τχίυεας θιέεσς και μροπετίε να δαβαιάεστε τις λιεξές χρωίς πλβημόρα. Ατυό γνίταει γαιτί ο απρώνθονις εκέγλφοας δεν δαεβζιάι γάμρμα γάμρμα κθάε λξέη αλλά τη λξέη σαν σνύλοο. Το ξρέω ότι ενίαι δσκύολο να το πεστιέψτε και μροπεί να σας φεανί παλοράγο, αλλά ενίαι ένα πιαδνίγι του εφελάκγου που ατυή τη σγμιτή δεν δαεβζιάι τα γταμάμρα ξωχεστριά, αλλά τη λξέη σαν σνύολο..

Τορεμρό;

Έρευνες που έγιναν στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, αναφέρουν ότι μπορούμε να διαβάσουμε ολόκληρο κείμενο χωρίς πρόβλημα, ακόμη κι αν τα γράμματα είναι ανακατεμένα. Δεν παίζει ρόλο με ποια σειρά είναι ανακατεμένα τα γράμματα σε μια λέξη, αρκεί το πρώτο και το τελευταίο γράμμα να είναι στη σωστή θέση.

Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν διαβάζει κάθε γράμμα χωριστά, αλλά τη λέξη σαν σύνολο.

Η δικαία κούπα του Πυθαγόρα.

O Πυθαγόρας είναι ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους

και μαθηματικούς της αρχαιότητας.

Μια από τις βασικές διδασκαλίες του είναι ο σεβασμός του μέτρου.

Η υπέρβαση του μέτρου είναι ασέβεια (Υβρις)

και αναπόφευκτα επιφέρει την ανάλογη τιμωρία (Νέμεσις).

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση της Σάμου,

ο φιλόσοφος για να μεταδώσει στους μαθητές του την παραπάνω αρχή,

έχει φτιάξει μια κούπα που καλείται και κούπα του δικαίου,

εφαρμόζοντας ταυτόχρονα τους νόμους της Φυσικής και της Φιλοσοφίας.

Εσωτερικά έχει μία γραμμή που καθορίζει ως που πρέπει να γεμίσει.

Μια στάλα παραπάνω

και η κούπα αδειάζει όλο το κρασί της από μία οπή στη βάση.

Αυτό γίνεται γιατί καθώς το νερό υπερβαίνει τη γραμμή,

αρχίζει να ρέει διαμέσου ενός κεντρικού σωλήνα προς τη βάση της κούπας,

δημιουργώντας το υδραυλικό φαινόμενο του σιφωνίου,

ώσπου να αδειάσει τελείως.

Έτσι ο άπληστος δεν πίνει καθόλου

και την επόμενη φορά είναι πιο προσεκτικός.

Παρακολουθήστε μία ζωντανή επίδειξη της κούπας στον παρακάτω σύνδεσμο

http://www.youtube.com/watch?v=pzHZJR-816k&feature=player_embedded

Διαμάντια, ο εξευγενισμένος άνθρακας.

Τα διαμάντια δίκαια προκαλούν το θαυμασμό

και σίγουρα όχι μονο των γυναικών.

Πως θα σας φαινόταν όμως,
αν κάποιος σας έλεγε ότι αποτελούνται από το ίδιο ακριβως υλικό
από το οποίο αποτελείται και το μολύβι σας (γραφίτης).

Στην πραγματικότητα και τα δύο ορυκτά είναι καθαρός άνθρακας,
που διαφέρει μόνο ως προς τη μορφή των κρυστάλλων του.

Ετσι το διαμάντι παρουσιάζει κρυσταλλική δομή κύβου,
ενώ ο γραφίτης εξαγώνου (σε παράλληλα φύλλα).

Σε αυτό οφείλονται και οι διαφορετικές φυσικοχημικές τους ιδίοτητες

καθώς το καθαρό διαμάντι είναι διαφανές

και παρουσιάζει εξαιρετική σκληρότητα

ενώ ο γραφίτης είναι μαλακός, εύθρυπτος και αδιαφανής.

Tα διαμάντια δημιουργούνται με γεωλογικές διεργασίες στον άνω μανδύα της γης

σε βάθη που ξεπερνούν τα 150 χιλιόμετρα

κάτω από εξαιρετικά υψηλές πίεσεις και θερμοκρασίες,

που οδηγούν σε τήξη του άνθρακα και επανακρυστάλλωσή του.

Η ηλικία τους κυμάινεται απο 1 έως και 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια!

Αναδύονται στην επιφάνεια
καθώς συμπαρασύρονται από πυριγενή πετρώματα(Κιμπερλίτες),
που ανέρχονται στην επιφάνεια
με τη μορφή μικρών μεν αλλά παροξυσμικών ηφαιστείων.

Ο Γραφίτης από την άλλη,
δημιουργείται συνήθως σε σχετικά επιφανειάκα στρώματα,
σε ζώνες καθολικής μεταμόρφωσης ή μεταμόρφωσης επαφής
εντός γνευσίων, σχιστολίθων (κρυσταλλοσχιστώδη)
αλλά και μεταμορφωμένων ασβεστολίθων.

Επομένως αυτό που δίνει στο διαμάντι την εξαιρετική του αξία,
είναι μια αργή και βασανιστική μεταμόρφωση στα έγκατα της γής,
κάτω από τρομερές πιέσεις και υψηλότατες θερμοκρασίες.

Εκεί παραμένει στην αφάνεια για δισεκατομμύρια χρόνια,
περιμένοντας υπομονετικά μέχρι να γίνει
ο καλύτερος φίλος μίας κομψής Κυρίας.

Ο λόγος που ανάρτησα τα παραπάνω γεωλογικά δεδομένα είναι ότι

η δημιουργία των διαμαντιών παρουσιάζει σαφείς ομοιότητες

με την πνευματική ανάπτυξη και ολοκλήρωση του Ανθρώπου,

καθώς και ο δρόμος της αρετής είναι πάντα εργώδης και επίπονος.

Δεν χρειαζόμαστε εξαιρετικά υλικά

για να χτίσουμε το Πνευματικό μας οικοδόμημα,

απλά πρέπει να τακτοποιήσουμε σωστά αυτά που ήδη κατέχουμε.

Και η διαφορά ενός Ανεπτυγμένου Ανθρώπου,

είναι ότι έχει τακτοποιήσει τα υλικά που του έχει εμπιστευτεί ο θεός

με τον ιδανικό τρόπο.

Ετσι λοιπόν αν κάποιες φορές στη ζωή μας

'η θερμοκρασία και η πίεση ανεβαίνουν',

ας κάνουμε λίγο υπομονη, γιατί ίσως τότε βαθιά μέσα στην ψυχή μας

δημιουργείται κάποιο ανεκτίμητο διαμάντι,

που αργότερα θα μας στολίζει και θα μας λαμπρίνει.

Κόλαση και Παράσεισος. Το μάθημα ενός Σαμουράι.

Κάποτε στην Ιαπωνία,

ένας ένδοξος πολεμιστής από την τάξη των Σαμουραι,

επισκέφτηκε έναν ερημίτη μοναχό ξακουστο για τη Σοφία του.

Θέλοντας λοιπόν να κάνει επίδειξη των γνώσεων του,

τον ρώτησε αν πιστεύει ότι υπάρχει κόλαση και παράδεισος.

Ο μοναχός ατάραχος του απάντησε :

Και τι θα μπορούσε ένας ανόητος και αλαζόνας σαν εσένα να καταλάβει...

Ο Σαμουραι αιφνιδιάστηκε από την απάντηση

και παρά την παροιμιώδη αυτοκυριαρχία του,τυφλωμένος από οργή,

άρπαξε το ξίφος του και το κατέβασε αστραπιαία πάνω στο κεφάλι του μοναχού.

Ευτυχώς την τελευταία στιγμή συνήλθε

και κατάφερε να σταματήσει το ξίφος λίγα εκατοστά πριν βρει το στόχο του...

Εκεί σε αυτή τη θέση,

τρέμοντας από οργή, πληγωμένο εγωισμό και αυτολύπηση

κοιτούσε με πύρινα μάτια το μοναχό.

Αυτό φίλε μου είναι η Κόλαση, του είπε γαλήνια ο μοναχός...

Ακούγοντας την απάντηση ο Πολεμιστής κατάλαβε

ότι ο Μοναχός δεν είχε σκοπό να τον προσβάλει αλλά να τον διδάξει.

Γονάτισε ταπεινά, ζήτησε συγνώμη για την απαράδεκτη συμπεριφορά του

και αφού τον ευχαρίστησε για το αξέχαστο μάθημα που πήρε,

γαλήνιος και λυτρωμένος πια έκανε μεταβολή για να φύγει.

Λίγο πριν βγεί από την πόρτα άκουσε το μοναχό να λέει.

Και αυτό φίλε μου είναι ο Παράδεισος...